(1).jpg)
.png)
Στα χείλη μου άγγιξε γλυκά ο έρωτας.
Τόσο όσο μπορούσα να αντέξω.
άλλοτε αυτό φαινόταν και πολύ
με τον αέρα τότε ζούσα.
Τόσο όσο μπορούσα να αντέξω.
άλλοτε αυτό φαινόταν και πολύ
με τον αέρα τότε ζούσα.
☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆
Επιλογή της εβδομάδας..
Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»
Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φρόστ Ρόμπερτ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φρόστ Ρόμπερτ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), «Το μέγιστο δυνατό»
Σκεφτόταν ότι κρατάει το σύμπαν μοναχός του·
διότι η μόνη απόκριση που του ήταν δυνατή
ήταν ο ίδιος ο αντίλαλος, η σκωπτική ηχώ του,
απ’ την κατάφυτη βουνοπλαγιά, στην άλλη ακτή
διότι η μόνη απόκριση που του ήταν δυνατή
ήταν ο ίδιος ο αντίλαλος, η σκωπτική ηχώ του,
απ’ την κατάφυτη βουνοπλαγιά, στην άλλη ακτή
Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), «Τώρα κλείστε τα παράθυρα»
Τώρα κλείστε τα παράθυρα και ησυχάστε όλους τους αγρούς:
Αν πρέπει τα δέντρα, άστε τα να θροΐζουν σιωπηλά·
Κανένα πουλί δεν κελαηδάει τώρα, κι αν υπάρχει,
Ας είναι η απώλειά μου.
Αν πρέπει τα δέντρα, άστε τα να θροΐζουν σιωπηλά·
Κανένα πουλί δεν κελαηδάει τώρα, κι αν υπάρχει,
Ας είναι η απώλειά μου.
Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), «Αφοσίωση»
Αδύνατο η καρδιά να βρει
κάπου αφοσίωση πιο πολλή
απ’ όση έχει ο γιαλός στο κύμα·
χρόνια και χρόνια ακίνητος
κάπου αφοσίωση πιο πολλή
απ’ όση έχει ο γιαλός στο κύμα·
χρόνια και χρόνια ακίνητος
Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), «Ούτε ο μισός»
Στράφηκα να μιλήσω στο Θεό
για την απελπισία του Κόσμου·
χειρότερο έγινε, όμως, το κακό
σαν ένοιωσα πως ήμουν μοναχός μου.
για την απελπισία του Κόσμου·
χειρότερο έγινε, όμως, το κακό
σαν ένοιωσα πως ήμουν μοναχός μου.
Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), «Αχνη χιονιού»
Ο τρόπος που ένα κοράκι
Τίναξε κατά πάνω μου
Την άχνη του χιονιού
Από ένα κωνοφόρο δέντρο
Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), «Ο Δρόμος που δεν πήρα»
Ο δρόμος χώριζε στα δύο
σε δάσος φθινοπωρινό
δεν ήξερα ποιόν να διαλέξω
(πώς και τους δυό να ταξιδέψω;)
στάθηκα εκεί ώρα πολλή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)
«Το άγγελμα της ημέρας»
Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.
Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι κι αν γίνει
Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»
𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης