Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

☆ 723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα ☆

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψωμά Μαρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψωμά Μαρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μαρία Ψωμά, «Ονειρεύομαι»

Ονειρεύομαι
για το όνειρο,
την ελευθερία,
το πέταγμα στο απέραντο,
το τρύγημα στους δρόμους της ουτοπίας,
όπου η ψυχή ανάλαφρη
αίρει το σώμα

Μαρία Ψωμά, «Απώλεια»

Δεν είναι που έφυγες
είναι που σ’ ακολούθησαν
όλα τα άλφα
από το «σ’ αγαπάω»
και το ωμέγα
από την αθωότητα
μέχρι το ωραίο.

Μαρία Ψωμά, «Μόνιμη παγίδα»

Την αφέλειά μας τελικά δε θα αποδεχθούμε,
όλο θα επανέρχεται η δήθεν χαμένη αθωότητα,
έκπληκτους φέρνοντάς μας μπροστά στο ίδιο λάθος.
Δε θα κατανοήσουμε πως η πείνα για να «ελπίζω»
θα ξεπηδά ενίοτε ισχυρότερη της γνώσης,
μήτε πως η αγάπη, ο έρωτας μ’ όλα τα συναφή,

Μαρία Ψωμά, «Δεύτερο ζευγάρι φτερά»

Ξαφνικά, δε φωνάζουμε
δε συνωστιζόμαστε
συρρικνωνόμαστε εντός.
Απογυμνωμένοι απ' τα λάβαρα,
κυρτοί, από φορτίο βαρύ
υποδυόμαστε αδιαφορία

Μαρία Ψωμά, «Μοναξιά»

Η μοναξιά στα χρώματα της αυγής, χορεύει
στο ρυθμό της βροχής, θεριεύει
στο μονότονο παφλασμό των κυμάτων, λικνίζεται
στο θρόισμα των φύλλων, εξίσταται
στο αναίτιο κύλισμα του καιρού, βυθίζεται...

Μαρία Ψωμά, «Συν-δέσμιοι»

Στα μη λεχθέντα αλλά υποτιθέμενα εννοηθέντα,
στον δισταγμό των αποσιωπητικών,
την παρερμηνεία των παύσεων,
η απόσταση της οικειότητας
το φαινόμενο της Βαβέλ οικειοποιείται,
επιβεβαιώνοντας το ρηθέν:

Μαρία Ψωμά, «Στιγμές μετά»

Ζεστό το φανελάκι,
αφημένο ανάποδα στο κρεβάτι,
τ’ αποτύπωμα του κεφαλιού σου ακόμη στο μαξιλάρι,
παρατημένες οι παντόφλες πίσω απ’ την πόρτα.
Νωπή στ’ ακροδάχτυλα η γεύση του κορμιού,
το τελευταίο φιλί σπαρταριστό στα χείλη

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης