Καλλιόπη Εξάρχου, «Μήτρα/Μητρίδα»

Δεν είναι η πρώτη φορά
που μ’ επισκέπτεσαι
με τα χέρια παραμύθια
Λες και ισόβια παρηγορία
από εδώ και μπρος
Ντύνεσαι Ανάσταση
ανοίγεις πόρτες και παράθυρα

στρώνεις το τραπέζι
- πάντα τέσσερα τα σερβίτσια -
κλειδώνεις το ανυπόφορο
στο υπόγειο
- ξέρεις εσύ, βαθιά να μην ακούγεται
ο αχός του -
και κάνεις εκείνα τα μαγικά
με το φως
το φλογισμένο από ήλιο μόνο
Μυρίζει και το γιασεμί
της μάνας
και μου παίρνει το μυαλό
άσε πια τις τριανταφυλλιές της
από κάτι
που σαν σάρκα θαρρείς
της ανάσας

Τι να πω
Ίσως ήρθε ο καιρός
να ξαποστάσουν οι κόμποι
που μας κρατούσαν
αιχμαλώτους
και τους δύο

'Ισως
~
από τη συλλογή Τόσο ήθελε το στήθος, εκδ. Σοκόλη, 2020
πηγή

 

Η Καλλιόπη Εξάρχου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα. Σπούδασε στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στο γαλλικό θέατρο του 20ού αιώνα. Μετά από ακαδημαϊκή πορεία ετών, είναι, σήμερα, Καθηγήτρια Θεατρολογίας στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ., ενώ η επιστημονική της έρευνα εκτείνεται στο σύγχρονο ελληνικό και γαλλικό θέατρο. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα Πορεία», «Σύγκριση», «Θέματα Λογοτεχνίας», «Οδός Πανός», «Πάροδος», «Διαβάζω», «L'Atelier du Roman» καθώς και στο δραμινό λογοτεχνικό περιοδικό «Δίοδος». Τίτλοι βιβλίων (ποίηση): Μικρές ιστορίες μεγάλων εξομολογήσεων (2006). Περί Ιδεών (2006). Περιπλανώμενος Λόγος (2009). Βιβλιάριο Καταθέσεων (2012). Μάχιμα Χείλη (2014). Τόσο ήθελε το στήθος (2020).