Καλλιόπη Εξάρχου, «Της Ποίησης και του Ποιητή»

1.
Μην ενοχλείτε
τη χαραμάδα των ματιών
όταν ονειρεύονται
Έχει αντάρα
η ποίηση
εκεί
εφ’ όλης της ύλης

2.
Πώς να σε υπερασπιστώ
σαν ντύνεσαι
ριπή
αδιακρίτως;
Κι αν μπερδευτούν
οι αμνοί με τα ερίφια;
Κι αν πάρουν εκδίκηση
οι λέξεις;
Γι’ αυτό
άσε να ξεραθεί καλύτερα
το αίμα
πριν πάρεις τους δρόμους

3.
Τόσα σωθικά
τόσα ερείπια
τόσα πια βάρητα
Μα εσύ, Ποίηση,
να νοιάζεσαι
μόνο
για λογαριασμό σου
ως όφειλες
ανέκαθεν

4.
Ποιητή
έσω έτοιμος
κάθε
που σε καταλαμβάνει
το νόστιμον ήμαρ
με δάκρυ
κι αναστεναγμό
Εσύ
πάντα
ορθός
με τις λέξεις
ευθυτενείς
το βλέμμα
πέραν του οίκου
αν θέλεις
ν’ αξιωθείς
πτερωτό
το άρμα

5.
Να έχετε υπομονή
με τους ποιητές
Μέχρι να φτάσουν στο μεδούλι
θερίζουν γλώσσες
~
πηγή

 

Η Καλλιόπη Εξάρχου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα. Σπούδασε στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στο γαλλικό θέατρο του 20ού αιώνα. Μετά από ακαδημαϊκή πορεία ετών, είναι, σήμερα, Καθηγήτρια Θεατρολογίας στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ., ενώ η επιστημονική της έρευνα εκτείνεται στο σύγχρονο ελληνικό και γαλλικό θέατρο. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα Πορεία», «Σύγκριση», «Θέματα Λογοτεχνίας», «Οδός Πανός», «Πάροδος», «Διαβάζω», «L'Atelier du Roman» καθώς και στο δραμινό λογοτεχνικό περιοδικό «Δίοδος». Τίτλοι βιβλίων (ποίηση): Μικρές ιστορίες μεγάλων εξομολογήσεων (2006). Περί Ιδεών (2006). Περιπλανώμενος Λόγος (2009). Βιβλιάριο Καταθέσεων (2012). Μάχιμα Χείλη (2014). Τόσο ήθελε το στήθος (2020).