Mιλάω μ’ένα παιδί που νομίζω ότι ξέρω καλά. Του λέω να καθήσει ήσυχα γιατί είναι ώρα κοινής ησυχίας. Με ρωτάει τι είναι κοινή ησυχία. Του απαντάω ότι οι άνθρωποι κοιμούνται επειδή γύρισαν κουρασμένοι απ’τις δουλειές τους. Με ξαναρωτάει γιατί είναι κουρασμένοι. Με ξαναρωτάει γιατί δουλεύουν. Είναι κουρασμένοι γιατί δούλευαν πολύ γιατί πρέπει να βρούνε χρήματα για να αγοράζουν βιβλία και τετράδια και πέπες γουρουνίτσες στα παιδάκια τους, λέω. Εγώ δε θέλω βιβλία και τετράδια ούτε πέπες , λέει. Εντάξει, είναι και το φαγητό, ξαναλέω.
H Γλυκερία Μπασδέκη γεννήθηκε στη Λάρισα το 1969. Σπούδασε Ιστορία, ελληνική φιλολογία και δημιουργική γραφή. Zει στην Ξάνθη και εργάζεται ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Είναι επικίνδυνο ν' ανοίγεις την πόρτα σου σε άγνωστες μικρές (1989). Σύρε καλέ την άλυσον (Ενδυμίων, 2012, β' έκδ. Bibliotheque, 2014). Η Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (2016). Μία βοήθεια, παρακαλώ! (2018). Οι κόρες (2020). Κλάματα (2020). Η φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου και άλλες παρηγοριές (2021). Διηγήματά της συμπεριλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις. Διατηρεί το blog "Crying Game" (lifo.gr) και αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Στο θέατρο έχουν παρουσιαστεί τα έργα της "Στέλλα travel/η γη της απαγγελίας" (σκην. Bijoux de kant/Γ. Σκουρλέτης, Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, 2013), "Ραμόνα travel/η γη της καλοσύνης" (σκην. Bijoux de kant/Γ. Σκουρλέτης , Φεστιβάλ Αθηνών, 2014), "Donna abbandonata ή Πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου" (σκην. Θ. Γκόνης, Φεστιβάλ Φιλίππων, 2014), "Αχ!/(ξανα)διαβάζοντας την κερένια κούκλα του Χρηστομάνου" (σκην. Bijoux de kant/Γ. Σκουρλέτης, Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, 2014), που εκδόθηκαν σ' έναν τόμο ("Τέσσερα θεατρικά", εκδ. Bibliotheque, 2015).




(1).jpg)
.png)

