Άντζελα Γεωργοτά, «Κέρκυρα»

Το αεράκι ελαφρύ
ακουμπά το γαλάζιο φουστάνι σου
ανασηκώνει το κύμα
και χαϊδεύει τις κορυφές των πράσινων λιόδεντρων.
Εδώ οι εποχές συμπλέκονται
-την άνοιξη ο ήλιος κυκλώνει το φρούριο,

Λορέντζος Μαβίλης, «Κέρκυρα»

Η θάλασσα εσπαρτάρησε ως τον πάτο
κι άφρισε σαν εδέχτηκε στον κρύο
κόρφο ακόμα ολοζώντανο το θείο
σπόρο, απ’ τον ουρανό σταγμένο κάτω.

Τότες βγήκε απ’ το πέλαγο τ’ αφράτο,
τέρας της ομορφάδας και σημείο,
τ’ άγιο της Αφροδίτης μεγαλείο,

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Κέρκυρα»

Το βράδυ θα πέφτει πάντα στα νερά. Γείρε στην προκυμαία
όταν μακραίνουν τα φώτα της πόλης και πες δεν έμεινε τίποτα
στα λιόδεντρα που δένονται με τη θάλασσα. Όπου κι αν πας
θ’ αρχίζεις ένα αίσθημα και θα τ’ αφήνεις μισό τελειωμένο