Αμαλία Ρούβαλη, «Νέα Υόρκη»

Ούτε το Σέντραλ Παρκ
δεν παρηγορεί το ανοιγμένο μου κρανίο.
Με διασκεδάζεις στο Σόχο κι οι ενοχές μου
ρίχνονται απ’ το άγαλμα της Ελευθερίας
σε ελεύθερη πτώση.
Εκείνο το ποτό στο Βίλλατζ
αύξησε το υγρό στο γόνατό μου

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, «NY»

Μου αρέσουν οι νεοϋορκέζοι ποιητές
γιατί στα ποιήματά τους
βγαίνουν έξω από τα μπαρ για να καπνίσουν
και τρώνε νουντλς και σασίμι
και νιώθουν τύψεις που δεν πηγαίνουν
όσο θα έπρεπε στο γυμναστήριο
και έχουν γάτες

Μπλεζ Σαντράρ (Blaise Cendrars), «Πάσχα στη Νέα Υόρκη»

Κύριε, είναι σήμερα η μέρα της γιορτής Σου·
Σ’ ένα βιβλίο παλιό τα θεία Σου πάθη διάβασα,

Την αγωνία, τα έργα Σου κι όλα τα θεία Σου λόγια,
Που κλαίνε στις σελίδες του μονότονα, γλυκά.

Για τη θανή Σου μου ’λεγε ένας καλόγερος παλιός
Την ιστορία Σου γράφοντας με γράμματα χρυσά

Δώρος Λοΐζου, «5η Λεωφόρος, Νέα Υόρκη»

Θεέ μου,
χειρονομούν και μιλούν
με χίλιους δυο τρόπους
πασκίζουν για έκφραση