Κάθε λέξη καλεί μιαν άλλη λέξη.
Κάθε λέξη είν' ένας ρηματικός μαγνήτης,
ένας μεταβλητός πόλος έλξης
που εγκαινιάζει πάντα νέους αστερισμούς.
Μια λέξη είν' ολόκληρη η γλώσσα,
αλλ' είν' επίσης το θεμέλιο
όλων των παραβάσεων της γλώσσας,
η βάση όπου στηρίζεται πάντα μια αντιγλώσσα.
Μια λέξη είν' ακόμα ο άνθρωπος.
Δυο λέξεις είναι κιόλα η άβυσσος.
Μια λέξη μπορεί ν' ανοίξει μια πόρτα.
Δυο λέξεις την εξαφανίζουν.
Κάθε λέξη είν' ένας ρηματικός μαγνήτης,
ένας μεταβλητός πόλος έλξης
που εγκαινιάζει πάντα νέους αστερισμούς.
Μια λέξη είν' ολόκληρη η γλώσσα,
αλλ' είν' επίσης το θεμέλιο
όλων των παραβάσεων της γλώσσας,
η βάση όπου στηρίζεται πάντα μια αντιγλώσσα.
Μια λέξη είν' ακόμα ο άνθρωπος.
Δυο λέξεις είναι κιόλα η άβυσσος.
Μια λέξη μπορεί ν' ανοίξει μια πόρτα.
Δυο λέξεις την εξαφανίζουν.
~
Συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση», μτφρ: Αργύρης Χιόνης, εκδ. Τα τραμάκια, 1997
Συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση», μτφρ: Αργύρης Χιόνης, εκδ. Τα τραμάκια, 1997
Ευχαριστώ την κ. Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα
Ο Ρομπέρτο Χουαρόθ γεννήθηκε το 1925 στο Κορονέλ Ντορέγκο έξω από το Μπουένος Άιρες. Σπούδασε βιβλιοθηκονομία και επιστήμες της Πληροφορικής και ειδικεύτηκε στη Σορβόνη. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Αργεντινής. Ήταν πανεπιστημιακός καθηγητής για πάνω από τριάντα χρόνια και μέλος της Ακαδημίας των Γραμμάτων της χώρας του. Βραβεύτηκε με διεθνή βραβεία με σημαντικότερο το βραβείο της Διεθνούς Μπιενάλε Ποίησης της Λιέγης το 1992. Πέθανε στο Μπουένος Άιρες το 1995.
~
Ένα αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή, Ρομπέρτο Χουαρός (1925-1995)
Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη
Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν:
Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη
Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν: