(1).jpg)
.png)
Δεν είμαι ταίρι κανενός.
Δεν έχω ταίρι.
Το μαρτύριό μου σέρνω ολομόναχη.
Σταυρώθηκα μόνη μου.
Δεν μπορείτε να με σταυρώσετε.
Δεν έχω χέρια.
Απόμειναν τα χέρια μου μαζί του
να χαϊδεύουν τα πόδια του.
Είχα αδέρφια.
Τα ξέχασα.
Δεν έχω ταίρι.
Σταυρώθηκα μόνη μου
Μη με ξεχνάτε.
Δεν έχω ταίρι.
Το μαρτύριό μου σέρνω ολομόναχη.
Σταυρώθηκα μόνη μου.
Δεν μπορείτε να με σταυρώσετε.
Δεν έχω χέρια.
Απόμειναν τα χέρια μου μαζί του
να χαϊδεύουν τα πόδια του.
Είχα αδέρφια.
Τα ξέχασα.
Δεν έχω ταίρι.
Σταυρώθηκα μόνη μου
Μη με ξεχνάτε.
Η Καίτη Δρόσου (1924 - 3 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος
και ποιήτρια. Εργάστηκε πολλά χρόνια στην εφημερίδα "Ημερησία". Ως
ποιήτρια γνωρίστηκε και συναναστράφηκε με σημαντικά πρόσωπα της
ελληνικής λογοτεχνίας, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Αντρέας Φραγκιάς και ο
Άρης Αλεξάνδρου, που έγινε σύντροφος της ζωής της το 1959. Εξέδωσε τις
ποιητικές συλλογές: "Ποιήματα" (εκδ. Λογοτεχνική Γωνιά, 1950), "Φύλλα
φωτιάς" (Τυπογραφείο Μπόλαρη, 1959), "Οι τοίχοι τέσσερις" (εκδ. Κείμενα,
1985), τα δοκίμια "Ιωσήφ Μπρόντσκι: Ο ποιητής και η Κα-Γκε-Μπε"
(Ύψιλον, 1988), "Ο αποστάτης Μαγιακόβσκη και η Οκτωβριανή Επανάσταση"
(Ύψιλον, 1990), "Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων κατά Κλωντ Σιμόν:
Ανάγνωση του βιβλίου του Κλωντ Σιμόν "Η πρόσκληση" από την Καίτη
Δρόσου" (Γκοβόστης), κ.ά. Μετέφρασε στα ελληνικά ποιήματα του Βλαντιμίρ
Μαγιακόβσκι και επιμελήθηκε την έκδοση ενός συγκεντρωτικού τόμου με
ποιητικές μεταφράσεις του Άρη Αλεξάνδρου, με τίτλο "Διάλεξα" (εκδ.
Κείμενα, 1984). [Βιογραφία]
