Τζένη Μαστοράκη, «Ιφιγένεια»

Αγάπη μου με πολυελαίους και σημαιάκια
έρχεσαι στη σούδα της Ιωάννου Μεταξά
εγώ μένω στο 14
και κάνεις πως δεν το ξέρεις.
Μικρές όρθιες πέρδικες
σε μάθαιναν τραγούδια κι αινίγματα
και στο δημοτικό του Διγενή
που η μάνα του πήγαινε
ένα ταψί τυρόπιτα στο φούρνο

τα πέντε αδέρφια κι η κακιά γυναίκα
αγάπη μου.
Τα βράδια τα 'φερνα δύσκολα
έλεγα αύριο
θα πάω να ψωνίσω
πλαστικά κυπελάκια για γαργάρες.
Η κυρία του στρατοδίκη
στο πλαϊνό διαμέρισμα
να λέει στη μάνα μου απ΄το φωταγωγό
έκτακτη να σας ζήσει είκοσι τριών χρονών
κι όμως παρθένος
κατάλαβες  δηλαδή
γινόμασταν ρεζίλι σε κοτζάμ πολυκατοικία.
Η γιαγιά μου απλώς κούναγε το κεφάλι της
ευχαριστώ ή ποιος ξέρει.
Τότε που λες αποφάσισα να φύγω.
Πήρα το τρόλεϊ και στη διαδρομή
ζωγράφιζα αλλήθωρες φάτσες
και το χέρι μου μούντζα σε μια σελίδα.
Θυμόμουνα τότε που πήγαινα πανεπιστήμιο
πρωί πρωί με βαμμένο μάτι.
Τώρα πάνω στην ταράτσα φωνάζανε
με γένια και μαλλιά
κι ένα κορίτσι με στρατιωτικό σακάκι
είχανε κόψει την κυκλοφορία.
Αλητάμπουρες, είπε ο διπλανός μου
που ήτανε δασοφύλακας
κι είχε ένα καπέλο για να βγάζει λαγούς
και άλλα χορευτικά ζώα.
Σε μια βιτρίνα δυο κοπέλες
πριονίζανε
ένα πέτρινο ψωμί με σταφίδες.
Γύρω βλέπανε οι περίεργοι
και βάζανε στοιχήματα.

~
από τη συλλογή Το σόι, εκδ. Κέδρος, 1990

πηγή

Η Τζένη Μαστοράκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε βυζαντινή και μεσαιωνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με ένα ποίημά της που περιλήφθηκε στην "Αντι-ανθολογία" του Δημήτρη Ιατρόπουλου, το 1971. Την επόμενη χρονιά τα ποιήματά της κίνησαν το ενδιαφέρον του Γιάννη Ρίτσου και της Νανάς Καλλιανέση, και εκδόθηκε από τον "Κέδρο" το πρώτο της βιβλίο, "Διόδια", με τίτλο που επέλεξε ο ποιητής. Έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα τέσσερα βιβλία ποίησης ("Διόδια" 1972, "Το σόι" 1978, "Ιστορίες για τα βαθιά" 1983 και "Μ' ένα στεφάνι φως" 1989), με το τελευταίο βιβλίο της, εμπνευσμένο από το έργο του Δ. Σολωμού, να έχει συγκεντρώσει την καθολική, σχεδόν, αποδοχή κριτικής και κοινού και να έχει επαινεθεί, μεταξύ άλλων, για την αριστοτεχνική χρήση της ελληνικής γλώσσας (Γ. Π. Σαββίδης) και της μυθοποιητικής παράδοσης (Δ. Μαρωνίτης). Τα ποιήματά της μεταφράστηκαν σε διάφορες γλώσσες και δημοσιεύθηκαν σε ανθολογίες και περιοδικά. Η διευθύντρια του προγράμματος ελληνικών σπουδών στο Columbia University της Νέας Υόρκης, Karen Van Dyck, αφιερώνει στη Τζένη Μαστοράκη ένα ολόκληρο κεφάλαιο του βιβλίου της "Η Κασσάνδρα και οι λογοκριτές" (1998), θεωρώντας την "μία από τις κορυφαίες ποιήτριες και μεταφράστριες της Ελλάδας". Δεινή μεταφράστρια, η Τζένη Μαστοράκη έχει μεταφράσει συγγραφείς πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους, όπως οι Τζέι-Ντι Σάλιντζερ, Κάρσον ΜακΚάλερς, Ελίας Κανέττι, Χάινριχ Μπελ, Χάινριχ φον Κλάιστ, Καρλ Μαρξ, Κάρλο Γκολντόνι, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Άπτον Σίνκλαιρ, Λιούις Κάρολ, Τζόρτζιο Μανγκανέλλι, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Χάρολντ Πίντερ, Σάρα Κέην, Μιγέλ δε Θερβάντες, Χάουαρντ Μπάρκερ, Πωλ Σουήζι, Άγκνες Χέλερ, κι ακόμη τον "Πετροτσουλούφη" του Χάινριχ Χόφμαν και παραμύθια των Αδελφών Γκριμ. Το 1989 τιμήθηκε με το Thornton Niven Wilder Prize του Columbia University (Translation Center) για το σύνολο του μεταφραστικού της έργου και το 1992 με το ειδικό βραβείο του ΙΒΒΥ (International Board on Books for Young People) για τη μετάφραση του παιδικού βιβλίου "Ο ταξιδιώτης της αυγής", του Σι-Ες Λιούις (εκδόσεις Kέδρος).  

Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων (2020): Στην Τζένη Μαστοράκη απονέμεται (2021) η τιμητικότερη των διακρίσεων για τη συνολική προσφορά του έργου της στο μεταπολιτευτικό γίγνεσθαι.

Η ιστοσελίδα της ποιήτριας mastorakilfh2007.blogspot.com.