Ρομπέρτο Χουαρός (Roberto Juarroz), «Δίπλα σε κάθε γραμμή, υπάρχει ένα κενό..»

Δίπλα σε κάθε γραμμή, υπάρχει ένα κενό.
Είναι ο ίσκιος που η γραμμή προβάλλει
ή το υπόδειγμα, που αντιγράφει;
Τι συγκρατεί, εν πάση περιπτώσει, τη γραμμή
και πώς δε χάνεται μες στο κενό;
Κάτω από κάθε χρώμα, υπάρχει ένα κενό.
Κάθε χρώμα είναι η γέννηση μιας αβύσσου
ή μονάχα η κατοικήσιμη επιφάνειά της;
Τι λέει, εν πάση περιπτώσει, έτσι το χρώμα
και τι θα έλεγε αν δεν υπήρχε το κενό;
Μέσα σε κάθε σώμα, υπάρχει ένα κενό.
Είναι το σώμα καταφύγιο της ανυπαρξίας
ή μονάχα μια παρεξήγηση ανάμεσα στις κόγχες του;
Γιατί όμως τότε, αντί για σώμα
Να μην υπάρχουνε διάφορες πυκνότητες κενού;
Ακόμα και στην σκέψη υπάρχει το κενό.
Είναι μια προϋπόθεση της σκέψης
ή είν' αντίθετα η σκέψη που το φτιάχνει;
Όμως, γιατί τόσα φαντάσματα φαντασμάτων
και όχι το κενό στην πλήρη του κενότητα;

~
Συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση», μτφρ: Αργύρης Χιόνης, εκδ. Τα τραμάκια, 1997

Ευχαριστώ την κ. Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα

Ο  Ρομπέρτο  Χουαρόθ  γεννήθηκε  το  1925 στο  Κορονέλ  Ντορέγκο έξω  από  το Μπουένος Άιρες. Σπούδασε   βιβλιοθηκονομία  και  επιστήμες  της  Πληροφορικής  και ειδικεύτηκε στη Σορβόνη. Θεωρείται ως ένας από τους   σημαντικότερους   ποιητές της Αργεντινής. Ήταν πανεπιστημιακός καθηγητής για πάνω από τριάντα χρόνια και μέλος της  Ακαδημίας των Γραμμάτων της χώρας του. Βραβεύτηκε με διεθνή βραβεία με σημαντικότερο το βραβείο της Διεθνούς Μπιενάλε Ποίησης της Λιέγης το 1992. Πέθανε στο Μπουένος Άιρες το 1995.

~

Ένα αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή, Ρομπέρτο Χουαρός (1925-1995)
Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη

Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν: