Βασίλης Φαϊτάς, «Το παλίμψηστο της ψυχής»

 Ο ουρανός σταμάτησε στη γλώσσα μου
αυτά που είναι πέρ’ απ’ το χρόνο ήρθαν
ταξίδεψαν πολλές γενιές ανάμεσα στους αιώνες
όπως η μέλισσα από λουλούδι σε λουλούδι
όσα το σώμα διέγραψε
αποκαλύπτει
το θαύμα γεννιέται μόνο από θαύμα.

Ο κόσμος είναι πιο νέος από μας
χιλιάδες χρόνια
εραστής της αθανασίας η νιότη
χιμάει όπως ο αιχμάλωτος σκύλος
μυρίζοντας τους δρόμους του χάους
σπάει τα δεσμά του και ορμά
κυνηγώντας το ανείπωτο μέσα του.

Δε μας λείπει παρά
η ώρα εκείνη που τα πουλιά πετούν
έξω απ’ τις μέρες
όταν το φως και η θάλασσα γίνουν ένα
υπάρχει ακόμα μια θημωνιά μεταμέλειες
στις αφετηρίες όλων των ονείρων
γιατί δρόμος άλλος για την άνοιξη
δεν υπάρχει.

~
από τη συλλογή Στο καφέ «Εντροπία», εκδ. Μανδραγόρας, 2017
πηγή

 

Ο Bασίλης Φαϊτάς κατάγεται από την Κέρκυρα, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει, το 1942. Σπούδασε νομικά στο Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στην Τράπεζα της Eλλάδος ως το 2002. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στα γράμματα στο περιοδικό «Nέα Eστία» το 1966. Ποιήματά του έχουνε μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά και στα ιταλικά. Τίτλοι βιβλίων: «Άποικοι της νύχτας» (1966). «Γράμματα στον κόσμο», Θεσσαλονίκη (1980). «Υστερόγραφα για το αύριο» (ποιήματα 1980-1984), εκδ. Μανδραγόρας, 2010. «Συνάντηση με το σύμπαν», εκδ. Μανδραγόρας, 2011. «Ρους και ροή», εκδ. Μανδραγόρας, 2014. «Ο αλχημιστής του χάους», εκδ. Μανδραγόρας, 2015. "Στο καφέ «Εντροπία»", εκδ. Μανδραγόρας, 2017. «Το δάκρυ του Ηράκλειτου», εκδ. Μανδραγόρας, 2018. «Σκάκι με την αιωνιότητα», εκδ. Μανδραγόρας, 2021