(1).jpg)
.png)
Γυρνάω σ’ ένα ντόπιο ξεκαθάρισμα,
ακονίζω το ξημέρωμα με σπασμένη μπουκάλα
και παλεύω μην το σώμα τρελαθεί.
Συναρπάζομαι με ποτά φαντασμάτινα
και τη σκάλα που οδηγεί πάντα στη κουζίνα.
Έπειτα στρώνω τα σεντόνια
και με το χάρτινο πριόνι
παίζω τις φλέβες μου στα ψέματα.
Κλαίω μπας και πιστέψω,
μετράω το κομπόδεμα των σκιάχτρων
και σέρνω ακόμη ένα.
Ζώνω τη μέρα με θήκες άτιμες
και σε ακλείδωτο κουτί
φυλάω ολόλευκους χειμώνες.
Πετάω αδιάβροχα πίσω από πόρτες παλιές
έστω κι αν δεν αγόρασα ποτές μου ένα.
Ξανοίγω ζωγραφιές
και κυνηγάω κυνηγούς.
Βαριέμαι όταν ακούω «μου λείπεις»
γιατί «μου λείπεις»
σημαίνει «δεν σε καβάλησα ποτέ»
και λύπης
πως σ’ απίθωσα κάτω
σαν μόνο έτρεμα
απ’ του βυζιού σου τη χαρά.
Αδυνατίζω τη μνήμη,
ξετινάζω το παρελθόν
στη στάση με τα συνθήματα,
δεν απορώ γιατί,
«δεν γαμιέται» λέω
και δεν κουνιέται με τίποτα
το μεγάλο δάχτυλο του δεξιού μου ποδιού
σαν πάω να βάλω άλλο ένα.
ακονίζω το ξημέρωμα με σπασμένη μπουκάλα
και παλεύω μην το σώμα τρελαθεί.
Συναρπάζομαι με ποτά φαντασμάτινα
και τη σκάλα που οδηγεί πάντα στη κουζίνα.
Έπειτα στρώνω τα σεντόνια
και με το χάρτινο πριόνι
παίζω τις φλέβες μου στα ψέματα.
Κλαίω μπας και πιστέψω,
μετράω το κομπόδεμα των σκιάχτρων
και σέρνω ακόμη ένα.
Ζώνω τη μέρα με θήκες άτιμες
και σε ακλείδωτο κουτί
φυλάω ολόλευκους χειμώνες.
Πετάω αδιάβροχα πίσω από πόρτες παλιές
έστω κι αν δεν αγόρασα ποτές μου ένα.
Ξανοίγω ζωγραφιές
και κυνηγάω κυνηγούς.
Βαριέμαι όταν ακούω «μου λείπεις»
γιατί «μου λείπεις»
σημαίνει «δεν σε καβάλησα ποτέ»
και λύπης
πως σ’ απίθωσα κάτω
σαν μόνο έτρεμα
απ’ του βυζιού σου τη χαρά.
Αδυνατίζω τη μνήμη,
ξετινάζω το παρελθόν
στη στάση με τα συνθήματα,
δεν απορώ γιατί,
«δεν γαμιέται» λέω
και δεν κουνιέται με τίποτα
το μεγάλο δάχτυλο του δεξιού μου ποδιού
σαν πάω να βάλω άλλο ένα.
Ο Γιάννης Ζελιαναίος γεννήθηκε τον Γενάρη του άσωτου έτους 1978. Υπήρξε αρθρογράφος σε πολλά μουσικά sites, αποκλειστικός φωτογράφος του συγκροτήματος «Διάφανα Κρίνα» για πολλά χρόνια, δισκοθέτης, φανζινάς, υπάλληλος δισκοπωλείου και πολλά άλλα επαγγέλματα που ευτυχώς έκανε για να βιοποριστεί. Ποιήματα και κείμενά του έχουν χρησιμοποιηθεί για θεατρικές παραστάσεις, opening acts και άλλα πολλά. Την περίοδο 2012-2017 ήταν συνεκδότης μαζί με την Γιώτα Παναγιώτου στις εκδόσεις Straw Dogs όπου κυκλοφορεί και το ομότιτλο περιοδικό τέχνης με έδρα του την Κύπρο. Για ένα χρόνο (2015-2016) αρθρογραφούσε στο πολιτιστικό ένθετο «Ηδύφωνο» της κυριακάτικης «Σημερινής» κρατώντας την δική του μουσική στήλη με τίτλο «Ο Ήχος της Μουσικής». Είναι βασικός συνεργάτης της Τεθλασμένης Ψηφιακής Βιβλιοθήκης, bibliotheque.gr. Ζει κι εργάζεται ως δισκοθέτης στην Λευκωσία. Τίτλοι βιβλίων: Καλώς ήρθες χειμώνα, γραφιά της νιότης μας (Εριφύλη, 2004). Άννα (Εριφύλη, 2005). Ο διάβολος πάνω σε στρατσόχαρτο (Ενδυμίων, 2009). Μακάριοι οι σκύλοι του οινοπνεύματος (Straw Dogs, 2016). Ο διάβολος πάνω σε στρατσόχαρτο (Straw Dogs, 2016). Caraytoktonia (Bibliotheque, 2018).
