Ελένη Μανιωράκη – Ζωιδάκη, «Η Αχίλλειος ψυχή μου»

Η Αχίλλειος ψυχή μου «δήθεν» άτρωτη
κάλπαζε στης αγάπης τους λειμώνες
μα  τα φιλιά σου άγριες ανεμώνες
κατέρριψαν το «δήθεν» αληθές.

Αυτό το αλλιώς, το άλλο, το γλυκόπικρο
το νόθο το φιλί δεν το αντέχω,
δεν ξέρω αν σε έχω ή δε σ’ έχω
το «alter ego» σου με παίδεψε πολύ!

Θρονιάστηκε ο πόνος τρισδιάστατος,
τρύπησε την ψυχή θραύσμα νεφέλης
κι ας κρατούσα εγώ φανό θυέλλης,
ανεμοστρόβιλος ο κάθε μισεμός.

Ξένα κορμιά, ξένες ψυχές πώς γίνεται
να γίνουν τα κομμάτια της αγάπης!
Πώς γίνονται τα σ’ αγαπώ εφιάλτης!
και πώς βαραίνει ο τόνος στο πονώ!

~
πηγή

 
Σ᾽ ένα όμορφο, Μινωικό  χωριό,  τον Πανασσό Ηρακλείου Κρήτης γεννήθηκα, κάποια μακρινή άνοιξη κι εκεί μεγάλωσα ανάμεσα σε ζεστούς κι αληθινούς ανθρώπους. Αγρότισσα κι αρχόντισσα η μάνα μου, αγρότης και φιλόσοφος ο πατέρας μου. Είχα όσο ήθελα ουρανό και δικά μου αστέρια. Ταξίδεψα με το σύννεφο,  φτερούγισα με τον άνεμο, έλειωσα με το χιόνι. Η πεταλούδα με δίδαξε το εφήμερο, το ποτάμι το ανεπίστρεπτο τα πουλιά την ελευθερία. Διορίστηκα δασκάλα στο Δημοτικό σχολείο της «ΛΑΡΚΟ» του Μποδοσάκη, στον Ν. Φθιώτιδος. Ενθουσιάστηκα είχα ψυχές να πλάσσω.

 

(Έχει βραβευτεί πέντε φορές σε πανελλήνιους διαγωνισμούς ποίησης (η μία σε ποιητική συλλογή). Επτά σε διηγήματα. Δημοσιεύει σε εφημερίδες και περιοδικά του Ηρακλείου και των Αθηνών Είναι μέλος της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών» της «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών» – «του Συνδέσμου Ιστορικών συγγραφέων», «του Συνδέσμου Λογοτεχνών Ηρακλείου Κρήτης» και «αντιπρόεδρος του Συλλόγου Λογοτεχνών Ηρακλείου «Κρητών λόγος»)

 

Τίτλοι βιβλίων: Τον έρωτα τραγούδησα τη φύση και το άπιαστο (2006). Η ορχήστρα των θεών και μια παραφωνία (Μυθ. 2008). Στην ενδοχώρα των αισθημάτων (2010). Με τα φτερά του Πήγασου (2010). Φιλοξενία και έρωτας στα χρόνια της λέπρας (Μυθ. 2013). Η Ελλάς εάλω και ούτως και άλλως (2014). H Διδασκάλισσα (Μυθ. 2016).
Το ιστολόγιο της ποιήτριας elmanioraki.blogspot.com