Ανρί Μισώ (Henri Michaux), «Άνεμος»

 Ο άνεμος πασχίζει να απομακρύνει τα κύματα
απ τη θάλασσα . Όμως τα κύματα , ως είναι
φυσικό , θέλουν τη θάλασσα , κι ο άνεμος θέλει
να φυσά... όχι δεν θέλει να φυσά , ακόμη κι όταν
γίνεται μπουρίνι η θύελλα , καθόλου δεν το θέλει .
Τραβάει στα τυφλά , σαν να τανε τρελός , μανιακός ,
προς έναν τόσο τέλειας γαλήνης και απανεμιάς ,
όπου θα ηρεμήσει , επιτέλους , θα ηρεμήσει .
  Ω, πόσο του είναι αδιάφορα τα κύματα ! Είτε
στη θάλασσα είναι είτε σε καμπαναριό
είτε σε ρόδα οδοντωτή είτε στη λάμα μαχαιριού
λίγο τον μέλει . Τραβά προς έναν τόπο ησυχίας
και ειρήνης , όπου θα πάψει επιτέλους να 'ναι
άνεμος .
  Όμως αυτός ο εφιάλτης του κρατάει χρόνια τώρα .
~
μετάφραση: Αργύρης Χιόνης
πηγή