Γιάννης Αντιόχου, «Ευσπλαχνία»

Τώρα που ξαναβρήκα τις λέξεις μου
και παρήλθε ο μεγάλος χειμώνας·
λίγο πριν σ’ υποδεχτώ
Τρόμε στο κρεβάτι μου,
πρέπει να σου ομολογήσω
πως ανήμερα των Φωτισμών
γδύθηκα
αφήνοντας ένα ιερό πουλί
να κουρνιάσει στο στήθος μου

Ήξερα:
αν μου τρυπούσε την καρδιά
—μου τρυπούσε την καρδιά—
θα πέθαινε το ξημέρωμα

Ήξερα:
αν δεν το ζέσταινα
θα πέθαινε από το κρύο
εκείνη τη νύχτα του Γενάρη
στο διαμέρισμα νούμερο πέντε
της οδού Σολωμού

Σάπιο
—τώρα που ξαναβρήκα τις λέξεις μου—
ένα ιερό πουλί
εδώ
—μέσα στα σπλάχνα μου—

το έθαψα
~
πηγή

 

Ο Γιάννης Αντιόχου (ποιητής και  μεταφραστής) γεννήθηκε στον Πειραιά το 1969. Είναι κάτοχος MBA και ΜSc της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με εξειδίκευση τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Έχει μεταφράσει τα "Γράμματα γενεθλίων" του Τεντ Χιουζ, ("Μελάνι", 2005), ποιήματα της Άννας Αχμάτοβα και αυτοχείρων Αμερικανών ποιητών και μια βιογραφία της Άννας Αχμάτοβα. Έχει συνεργαστεί με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, δημοσιεύοντας, ποιήματα, δοκίμια και μεταφράσεις (ΑΝΤΙ, Index, Ποίηση, Δέκατα, Δέλεαρ, Μανδραγόρας, Poetix) και ποιήματά του υπάρχουν σε διάφορους συλλογικούς τόμους. Τίτλοι βιβλίων: Ανήλικης νυκτός παρίστιον δέρμα (Γαβριηλίδης, 2003). Romeo and Juliet Τρία ποιήματα (Δέλεαρ, 2004). Στη γλώσσα του (Γαβριηλίδης, 2005). Curriculum Vitae (Μελάνι, 2006). Εισπνοές (Ίκαρος, 2009). Εκπνοές (Ίκαρος, 2014). Διάλυσις (Ίκαρος, 2017). Αυτός, ο κάτω ουρανός (Ίκαρος, 2019 - Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2020)
η ιστοσελίδα του ποιητή yiannisantiochou.6te.net