το φως το βίαιο,
το σπαραχτικό
σε μια θάλασσα στάχτης
ανάμεσα στους απόντες,
μια ακόμα φορά ανάβω.
σε μια θάλασσα στάχτης
ανάμεσα στους απόντες,
μια ακόμα φορά ανάβω.
Μ΄ ελάχιστη απόκλιση
σαν χρόνια παιδικά
λάμπουν
λάμπουν
Τι θα πει μαύρη γη,
δεν ξέρω,
άσε κάτω τα κονιάκ
να τα πιούμε γιαγιά
επί τόπου,
μήπως παν τα φαρμάκια
κάτω.
δεν ξέρω,
άσε κάτω τα κονιάκ
να τα πιούμε γιαγιά
επί τόπου,
μήπως παν τα φαρμάκια
κάτω.
Η Λίνα Φυτιλή γεννήθηκε στη Λάρισα το 1974, ζει στον Αλμυρό Βόλου κι εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Εργογραφία: Οι νύχτες της άχρωμης κιμωλίας (Καστανιώτη, 1997). Τώρα είναι αργά (Απόπειρα, 2011). Μυθική μέρα (Ενδυμίων, 2014. Παράξενο καλοκαίρι Διηγήματα (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2016). Ισόβιο πρόσωπο (Μελάνι, 2018).




(1).jpg)
.png)

