Δεν έχω υπάρξει άλλο τίποτα
πριν έρθεις
από μια λίθινη γυναίκα
του καιρού μου
με δυο πουλιά
πάνω στους ώμους
– παράσημοι ουρανοί
φοβόμουν μόνο τη βροχή
μη μου διαβρώσει τις ιδιότητες
μη μ’ αναθεωρήσει
τι θα ’μουν χωρίς να σε περιμένω;
Δεν έχω υπάρξει τίποτα άλλο
παρά μια λίθινη βεβαιότητα
του ακατάληπτού μου
τώρα τα μάτια μου
δυο λαξευμένοι αιώνες
κι ο μόνος τρόπος να σωθώ
από την πέτρα
είναι να δέσω στο λαιμό μου
μία θάλασσα
πριν έρθεις
από μια λίθινη γυναίκα
του καιρού μου
με δυο πουλιά
πάνω στους ώμους
– παράσημοι ουρανοί
φοβόμουν μόνο τη βροχή
μη μου διαβρώσει τις ιδιότητες
μη μ’ αναθεωρήσει
τι θα ’μουν χωρίς να σε περιμένω;
Δεν έχω υπάρξει τίποτα άλλο
παρά μια λίθινη βεβαιότητα
του ακατάληπτού μου
τώρα τα μάτια μου
δυο λαξευμένοι αιώνες
κι ο μόνος τρόπος να σωθώ
από την πέτρα
είναι να δέσω στο λαιμό μου
μία θάλασσα
Η Πηνελόπη Δεληγιάννη γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1984 στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλοσοφία, Παιδαγωγική και Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στον τομέα της Φιλοσοφίας. Τίτλοι βιβλίων: Λιθάρπαστη (Μελάνι, 2015)




(1).jpg)
.png)

