Πηνελόπη Δεληγιάννη, «Πηνελόπη»

Με λένε Πηνελόπη
δεν έχω καμία σχέση με την Ιθακήσια βασίλισσα
άλλωστε κάτι τέτοιο δεν θα μου το επέτρεπε
και η καταγωγή μου
προέρχομαι από τα χαμολούλουδα
διάγω το βίο μου χαμηλοθωρώντας
για να μη με πλανά το γλυκερό φως της μέρας
-ξέρω καλά κι η νύχτα αυτή πάλι χωρίς εσένα θα ‘ρθει-
τα απογεύματα μαζεύω πευκοβελόνες
και υφαίνω τo σάβανο της απουσίας της αμουσίας
της μη λέξης
πιο σχετλίος βίος από τον ανομολόγητο τον άφατο
τον αδικαίωτο δεν υπάρχει
τραγουδώ για να μην ακούω τη σιωπή μου –
την ερωμένη των Ποιητών
ή μήπως η απατημένη σύζυγος;
Να με λες Πηνελόπη
δεν με τρομάζουνε πια οι προσμονές μου
τις περιμένω στη γωνία
τις κάνω σαΐτες και πετάω μαζί τους
μονάχα μη διανοηθείς να ξεπεζέψεις στα ικάρια ύψη μου
κάηκες

~
από τη συλλογή Λιθάρπαστη, εκδ. Μελάνι, 2015
πηγή

Η Πηνελόπη Δεληγιάννη γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1984 στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλοσοφία, Παιδαγωγική και Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στον τομέα της Φιλοσοφίας. Τίτλοι βιβλίων: Λιθάρπαστη (Μελάνι, 2015)