Αίσωπος, «Ο άνθρωπος που υποσχόταν τα ακατόρθωτα»

Ήταν κάποτε ένας φτωχός άνθρωπος, άρρωστος και σε άσχημη κατάσταση. Όταν πια απελπίστηκε εντελώς από τους γιατρούς, τί άλλο να κάνει, βάλθηκε να προσεύχεται στους θεούς. Τους έταζε, που λέτε, να τους θυσιάσει εκατόμβες και να τους αφιερώσει μνημεία, άμα μπορέσει και σηκωθεί από την αρρώστια. Η γυναίκα του βέβαια, που έτυχε να στέκεται εκεί δίπλα, απόρησε: «Καλά βρε, πού θα βρεις πόρους για να τα προσφέρεις όλα αυτά;». Και εκείνος αποκρίθηκε: «Γιατί, μωρή, μπας και έχεις την εντύπωση ότι θα γίνω καλά, ώστε να μου τα γυρεύουν μετά οι θεοί;».

(Το δίδαγμα του μύθου: Οι άνθρωποι δίνουν εύκολα μεγάλες υποσχέσεις άμα δεν περιμένουν πως θα τις εκπληρώσουν ποτέ στην πράξη.)

Μετάφραση: Ιωάννης Μ. Κωνσταντάκος