(1).jpg)
.png)
I
Ο χρονισμός κάθε τοκετού
συναισθημάτων
δεν αποθηκεύεται
στις προβολές της ζωής.
Θα αυτοσχεδιάζει πάντα
η κυοφορούσα
για να περισώσει
την επιτιμητική αγάπη.
Κι αν ψάχνεις σε θερμοκοιτίδες
θα ανταμώνεις
μονάχα πρόωρες αγάπες.
II
Οι ταλαντώσεις συναισθημάτων
δεν είναι απαραίτητα φθίνουσες.
Υφίστανται και αρμονικές
απουσία προστριβών
κι αναποφασιστικότητας.
Το πλάτος σταθερό
με τη γεύση του ύψους
στα χείλη τα πρωινά
και το μείον άπειρο
να σε τυλίγει τα βράδια
που αναρωτιέσαι
αν σου ’χουν κρύψει τα αστέρια
τα σύννεφα καπνού
οι ατμοί οινοπνεύματος
ή η νοθευμένη ελπίδα.
III
Οι στίχοι μνημονικό φορτίο
ανίκανο να σε διδάξει
τη χρήση της επεμβατικής λογικής.
Φαίνεται θα ’σαι επιρρεπής
σε χάδια ονείρων
ανεπαρκής
σε συγκρατημένη αισιοδοξία
κι όντως είσαι,
είμαι...
Δηλώνω ολιγαρκής
στα σκληρά δούναι-λαβείν
και είμαι...
είναι πλήρωση το να χάσω.
IV
Η πτώση μοιραία λυτρωτική
ματιές κλεφτές
κάτω στον Άδη
κι ύστερα μοιάζει
λιγότερο χλωμή η Γη.
Εξοστρακίζεις την τελειομανία
αφήνεις τον ουρανό
και χωνεύεις ό,τι αναπνέει
κάτω από τον ορίζοντα.
Τώρα πια ξέρεις πώς είναι
να αναπνέεις
κάτω απ’ το χώμα
κι ίσως αρκείσαι
σε όσα πατούν με δύο ή τέσσερα
πόδια πάνω σε αυτό.
Μα κάτι μου λέει
πως το επόμενο φιλοσόφημά σου
θα εξιστορεί ότι άρχισες πάλι
να κοιτάς
πώς ερωτεύονται τα σύννεφα.
V
Τα ποιήματα
μουσική υπόκρουση
των ερώτων
για να ’ναι το φιλί μεστό
να ευωδιάζει ψυχή και ουρανό
ακόμα κι όταν ξεπηδά
οινόπνευμα
από τα δαγκωμένα χείλη.
Γιατί είναι το άρωμα
της αλήθειας σου
πιο δυνατό
από τα αλκοολούχα διαλύματα
που επικαλείσαι
όταν σε ξεδιπλώνεις.
VI
Πρωινό ξύπνημα
με πικρό στόμα
στυφή ψυχή.
Ομνύεις
λιποταξία
από το βακχικό τάγμα
και φυλακίζεις γρήγορα
το Διόνυσο στο μηρό σου.
Ξέρεις πόσο εποφθαλμιά
τα αντίδοτα ονειροπόλησής σου.
Και ξέρεις...
Δε θα πάψεις ποτέ
να ζεις
με όλες τις αισθήσεις
σε εγρήγορση...
Γιατί στην επόμενη στροφή της ζωής
ίσως σε περιμένει μια αλήθεια,
ένα όνειρο σαρκωμένο.
Ο χρονισμός κάθε τοκετού
συναισθημάτων
δεν αποθηκεύεται
στις προβολές της ζωής.
Θα αυτοσχεδιάζει πάντα
η κυοφορούσα
για να περισώσει
την επιτιμητική αγάπη.
Κι αν ψάχνεις σε θερμοκοιτίδες
θα ανταμώνεις
μονάχα πρόωρες αγάπες.
II
Οι ταλαντώσεις συναισθημάτων
δεν είναι απαραίτητα φθίνουσες.
Υφίστανται και αρμονικές
απουσία προστριβών
κι αναποφασιστικότητας.
Το πλάτος σταθερό
με τη γεύση του ύψους
στα χείλη τα πρωινά
και το μείον άπειρο
να σε τυλίγει τα βράδια
που αναρωτιέσαι
αν σου ’χουν κρύψει τα αστέρια
τα σύννεφα καπνού
οι ατμοί οινοπνεύματος
ή η νοθευμένη ελπίδα.
III
Οι στίχοι μνημονικό φορτίο
ανίκανο να σε διδάξει
τη χρήση της επεμβατικής λογικής.
Φαίνεται θα ’σαι επιρρεπής
σε χάδια ονείρων
ανεπαρκής
σε συγκρατημένη αισιοδοξία
κι όντως είσαι,
είμαι...
Δηλώνω ολιγαρκής
στα σκληρά δούναι-λαβείν
και είμαι...
είναι πλήρωση το να χάσω.
IV
Η πτώση μοιραία λυτρωτική
ματιές κλεφτές
κάτω στον Άδη
κι ύστερα μοιάζει
λιγότερο χλωμή η Γη.
Εξοστρακίζεις την τελειομανία
αφήνεις τον ουρανό
και χωνεύεις ό,τι αναπνέει
κάτω από τον ορίζοντα.
Τώρα πια ξέρεις πώς είναι
να αναπνέεις
κάτω απ’ το χώμα
κι ίσως αρκείσαι
σε όσα πατούν με δύο ή τέσσερα
πόδια πάνω σε αυτό.
Μα κάτι μου λέει
πως το επόμενο φιλοσόφημά σου
θα εξιστορεί ότι άρχισες πάλι
να κοιτάς
πώς ερωτεύονται τα σύννεφα.
V
Τα ποιήματα
μουσική υπόκρουση
των ερώτων
για να ’ναι το φιλί μεστό
να ευωδιάζει ψυχή και ουρανό
ακόμα κι όταν ξεπηδά
οινόπνευμα
από τα δαγκωμένα χείλη.
Γιατί είναι το άρωμα
της αλήθειας σου
πιο δυνατό
από τα αλκοολούχα διαλύματα
που επικαλείσαι
όταν σε ξεδιπλώνεις.
VI
Πρωινό ξύπνημα
με πικρό στόμα
στυφή ψυχή.
Ομνύεις
λιποταξία
από το βακχικό τάγμα
και φυλακίζεις γρήγορα
το Διόνυσο στο μηρό σου.
Ξέρεις πόσο εποφθαλμιά
τα αντίδοτα ονειροπόλησής σου.
Και ξέρεις...
Δε θα πάψεις ποτέ
να ζεις
με όλες τις αισθήσεις
σε εγρήγορση...
Γιατί στην επόμενη στροφή της ζωής
ίσως σε περιμένει μια αλήθεια,
ένα όνειρο σαρκωμένο.
Η Ευτέρπη Κωσταρέλη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1981. Είναι βιολόγος, με μεταπτυχιακές σπουδές στη βιοχημεία και διδάκτορας μοριακής βιολογίας και γενετικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 2009 ζει στη Χαϊδελβέργη (Γερμανία) και εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Χαϊδελβέργης και το Γερμανικό Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο (DKFZ) ως ερευνήτρια. Κατά το διάστημα 1988-1998 πραγματοποίησε μουσικές σπουδές (πιάνο) στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης. Είναι ιδρυτικό μέλος της λογοτεχνικής ομάδας "Ιδεοκύματα" (Θεσσαλονίκη, 2004) και της μουσικής ομάδας "Gruppetto" (Χαϊδελβέργη, 2013). Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό "Πνευματική Ζωή", στην ανθολογία "Συνθέσεις" (εκδ. Πανεπιστημίου Μακεδονία, 2006), στην ανθολογία "23 και 1 ποιητές" (εκδ. Ακρωτήρι, 2008) καθώς και μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα στην ανθολογία "Ποιητές της Ευρώπης" (2007). Τίτλοι βιβλίων: Βερντάντι (Μανδραγόρας, 2013)
