Στης παλιάς σοφίτας το ημίφως Μάσκες αναπνέουν.
Αναπολώντας δοξασμένα σανίδια, πρόσωπα και ατάκες.
− αγαπημένα −.
Κι έτσι ξεχασμένες από τους προβολείς,
Μοιάζουν κουρασμένες από το ταξίδι τους στην Τέχνη.
Η όψη τους ωχρή, ρυτιδιασμένη, τα μάτια άτονα, μισόκλειστα
Γυρνούν πίσω σε χρόνια ευτυχισμένα
Μόνο η μνήμη τούς απέμεινε πια.
Λίγο πριν το θάνατο
Αναζητούν θεατρίνους να τις ζωντανέψουν πάλι.
~
από τη συλλογή Η προφητεία του ανέμου, εκδ. Δωδώνη, 2009
πηγή
Αναπολώντας δοξασμένα σανίδια, πρόσωπα και ατάκες.
− αγαπημένα −.
Κι έτσι ξεχασμένες από τους προβολείς,
Μοιάζουν κουρασμένες από το ταξίδι τους στην Τέχνη.
Η όψη τους ωχρή, ρυτιδιασμένη, τα μάτια άτονα, μισόκλειστα
Γυρνούν πίσω σε χρόνια ευτυχισμένα
Μόνο η μνήμη τούς απέμεινε πια.
Λίγο πριν το θάνατο
Αναζητούν θεατρίνους να τις ζωντανέψουν πάλι.
~
από τη συλλογή Η προφητεία του ανέμου, εκδ. Δωδώνη, 2009
πηγή
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε το 1975 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Kλασσική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο Θέατρο-Εργαστήριο. Διδάσκει Θεατρική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και εργάζεται ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Παράλληλα παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας καθώς και Θεωρίας και Ιστορίας Θεάτρου. Έχει παρακολουθήσει διάφορα θεατρικά σεμινάρια, υποκριτικής, σκηνοθεσίας και θεατρικού παιχνιδιού. Έχει σκηνοθετήσει και ανεβάσει με τους μαθητές της αρκετά έργα, δικά της και ξένα. Ποιήματά, διηγήματά, κριτικές και άρθρα της δημοσιεύονται σε διάφορα έντυπα, ηλεκτρονικά περιοδικά και ιστολόγια. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά και τα Ισπανικά. Τίτλοι βιβλίων: Η προφητεία του ανέμου (Δωδώνη, 2009). Το σώμα του έγινε σκιά (Ανατολικός, 2010 - Nουβέλα). Πληγές (Γαβριηλίδης, 2011). Εποχή μου είναι η ποίηση (Γαβριηλίδης, 2013). Ποιήματα (Ενδυμίων, 2014). 23 μέρες (Γαβριηλίδης, 2015). Οντισιόν, Σπονδυλωτό μονόπρακτο, (Βακχικόν, 2015). Δοκιμάζοντας το ποίημα (Βακχικόν, 2017). Λίγη φθορά για γούρι (Γαβριηλίδης, 2017). Δεύτερη φύση Εξηνταπέντε χαϊκού (ΑΩ Εκδόσεις, 2018). Ποιήματα 2009-2017 (Βακχικόν, 2021)