Φραντζέσκα Άβερμπαχ, «Ωσπου να βρούμε έναν πιο καθαρό ουρανό»

Η μελαγχολία μου
δεν συνέβη έτσι απρόσμενα.
Περνώ ανάμεσά σας
αντικριστά και κάπως ηρωικά
με επιθυμίες αρχέτυπου θαύματος.
Δεν παρίσταμαι.
Ωραίο όνειρο η τόλμη,
τραύμα
που φυγαδεύτηκε σε βουνοκορφές

κι έγινε συνήθεια.
Είναι αδύνατον όμως εγώ
με φαντασία που ισούται με το άπειρο
να ονειρεύομαι.
Αν φύγουμε;
Αλλού;
Θα είναι καλύτερα;
Ή να κάτσουμε εδώ;
ΝΑ ΜΠΑΙΝΩ ΦΙΛΗΣΥΧΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΣΟΥ;
Με λιγότερη καταιγίδα θα ξεφύγουμε
δεν θα 'ταν και άσχημη εξέλιξη των πραγμάτων
γιατί η αλήθεια στο τέλος καταβροχθίζει
όσους έχουν ξεχάσει.
~
από την ποιητική συλλογή  Απώλειες, εκδ. Θράκα, 2019
πηγή

Η Φραντζέσκα Άβερμπαχ γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα και έκανε παιδαγωγικές σπουδές. Μελέτησε ποίηση στο εργαστήρι του ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα των εκδόσεων Μανδραγόρας. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή: Aπώλειες, Θράκα, 2019. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.