Γυρνάω σπίτι ρημαγμένη.
Θέλει αφοσίωση αυτό που κάνω
να φροντίζω την πληγή να μην την κλείσεις.
Βλέπεις;
Θέλω να ξανάρθεις να προσποιηθούμε τους ερωτευμένους
και ας μην είναι κανείς μας.
Επιλέγω φως μοναχικό.
Θα 'ρθεις;
Μην ξεχνάς ότι δεν γοητεύεσαι απ’ όλα αυτά.
Γυρνάω πλευρό μια προς το δικό σου ανεξάντλητο
μία προς το δικό μου τίποτα.
Ξέχασα την ανάγκη μου
με πείθω ολημερίς
ότι είμαι κάτι άλλο από μια απλή ύπαρξη.
Δεν είναι αυτή
η συνηθισμένη μου παραίσθηση,
παίρνω τις πιο σκληρές μου αποφάσεις της μοναξιάς.
Θα μείνεις;
Θα φύγεις;
Στον κόσμο που έχω φτιάξει
είναι αδύνατο να πληγωθείς.
~
από την ποιητική συλλογή Απώλειες, εκδ. Θράκα, 2019
πηγή
Γυρνάω πλευρό μια προς το δικό σου ανεξάντλητο
μία προς το δικό μου τίποτα.
Ξέχασα την ανάγκη μου
με πείθω ολημερίς
ότι είμαι κάτι άλλο από μια απλή ύπαρξη.
Δεν είναι αυτή
η συνηθισμένη μου παραίσθηση,
παίρνω τις πιο σκληρές μου αποφάσεις της μοναξιάς.
Θα μείνεις;
Θα φύγεις;
Στον κόσμο που έχω φτιάξει
είναι αδύνατο να πληγωθείς.
~
από την ποιητική συλλογή Απώλειες, εκδ. Θράκα, 2019
πηγή
Η Φραντζέσκα Άβερμπαχ γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα και έκανε παιδαγωγικές σπουδές. Μελέτησε ποίηση στο εργαστήρι του ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα των εκδόσεων Μανδραγόρας. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή: Aπώλειες, Θράκα, 2019. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.




(1).jpg)
.png)

