Χρήστος Μαρτίνης, «Το ξένο φως»

να γράψουμε
πριν μας τελειώσει η εποχή  
όσο οι πόρτες στο μετρό ανοιγοκλείνουν  
όσο τσακώνονται για τα σκουπίδια οι γείτονες  
θα πουν ότι δεν είχαμε ιδέα
ότι δεν βλέπαμε
όμως

πώς να κρατήσεις βράχο με τα χέρια σου  
πώς να δεθεί ο χείμαρρος με το σχοινί
το φως πώς να κλειδώσεις
ξυπνήσαμε  
στο τέλος του καλοκαιριού  
και ζούμε απ’ τα σπαράγματα
του ρόδου  
να γράψουμε  
ακόμη τα φανάρια λειτουργούν  
και έχουν τα περίπτερα ορθάνοιχτα ρολά  
τώρα να γράψουμε
τώρα που η πανσέληνος βουλιάζει στο κρασί μας  
που ο χώρος για τις πινακίδες δεν μας φτάνει
και η τηλεόραση μπορεί να μένει ανοιχτή  
όμως
μάθαμε
ο χρόνος δεν έχει άλλη αξία
παρά τη δύση του
θέλαμε
όμως  
πώς κρατάς τα σύννεφα  
πώς φυλακίζεις τον καπνό  
όλοι το βλέπαμε  
και γράφαμε  
με τη μανία του σεισμού  
ορδές γραμμάτων στίχων εννοιών  
με τον ρυθμό της αποκάλυψης  
για όσα χάνονταν
να κρατηθούν οι κλειδαριές
στη θέση τους  
κι αυτή μας την ψευδαίσθηση
κρατήστε
για το μέλλον
~
από τη συλλογή Το ξένο φως, Εκδόσεις Υποκείμενο, 2017
πηγή

Ο Χρήστος Μαρτίνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1985 και ζει στην Θεσσαλονίκη. Ποιήματα του έχουν εκδοθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Τίτλοι βιβλίων: Το ξένο φως (Υποκείμενο, 2017). Ελίοφορ Φέστους Ένα νεοελληνικό ποίημα (Υποκείμενο, 2019)