Κατερίνα Αυγέρη, «Άσεμνα σε δημόσια θέα»

Ο θάνατος επήλθε φυσιολογικά, φυσικό επακόλουθο
χρόνων σιγής και εγκατάλειψης. Πολλοί αναρωτήθη-
καν πώς συνέβη τόσο άσεμνα σε δημόσια θέα.

Μπορεί να ήταν ο ήλιος που ζάλιζε το πεζοδρόμιο.
Η ζέστη που έφερνε αναγούλα μαζί με καυσαέριο.
Σίγουρα δεν βοήθησαν τα χρηστά ήθη μιας ζωής με
τακτικά πρόσφορα και άκαυτο λάδι. Όσα χάπια δεν
χωνεύτηκαν, έμειναν άθικτα στο κομοδίνο για την
επόμενη ζωή, την ευτυχισμένη.

Οι εγκαταλειμμένες αγριεύουν με τα χρόνια. Συνη-
θίζουν να μιλούν δαγκώνοντας, να σπέρνουν γυαλιά
τις μέρες που γεννιούνται άγγελοι και να κρεμούν τη
ζήλια από τις βλεφαρίδες τους.

Προσπάθησα να τις ξορκίσω διατηρώντας μία σάπια
ευγένεια. Δεν μπόρεσα να καταλάβω την οικειοθελή
παραίτηση απ’ την αγάπη.
πηγή

Η Κατερίνα Αυγέρη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στην Πολιτιστική Διαχείριση από το Πάντειο Πανεπιστημίο Αθηνών. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά και έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες. Το 2014 συμμετείχε στο 2ο Διεθνές Φόρουμ Νέων Ποιητριών στο Μπακού, Αζερμπαϊτζάν και στο 3ο Ετήσιο Συνέδριο Συγγραφέων του Πανεπιστημίου Γέιλ. Τίτλοι βιβλίων: Νυχτερινή λήψη (2009). Σε τρίτο πρόσωπο (2014). Μονά παπούτσια περιπάτου (2018)