Μαρία Λάτσαρη, «Δικαιολογημένος απών»

Τις ελιές μέρες του φθινοπώρου

μ' ένα βλεφάρισμα

σε ξαναφέρνω στην άδεια πολυθρόνα

εκεί κάθεσαι και λύνεις σταυρόλεξα

αυτά για δεινούς λύτες

για σένα χάρτινες βαρκούλες

αταξίδευτες

το βλέμμα σου δύσπιστο

όταν λέω "Μπαμπά,

το πιο γνωστό origami στην Ελλάδα"

Χαμογελώ πλέον

μικροσκοπώντας τη μνήμη

εξασκήθηκα βλέπεις

σε αναβολές

διαψεύσεις

ματαιώσεις

την παραδοχή του τετελεσμένου

Δεινή λύτης των κόμπων στο στομάχι

~

Από τη συλλογή Εν δυνάμει πραγματικότητα (2016) εκδ. Μανδραγόρας
(Ενότητα Αποχωρισμοί)
πηγή

Η Μαρία Λάτσαρη γεννήθηκε και ζει σιη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Βιολογία στο ΑΠΘ και έχει διδακτορικό στις Νευροεπιστήμες. Εργάζεται στο Τμήμα Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ. Έχει παρουσία σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια και δημοσιεύσεις σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. Συμμετείχε στη μετάφραση των βιβλίων Φαντάσματα στον εγκέφαλο (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2004) και Όραση και Τέχνη (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου, 2010).

Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό «Εντευκτήριο» (τεύχος 106) και στο συλλογικό έργο “Ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης” Από τις εκδόσεις Μανδραγόρας κυκλοφόρησε το 2016 η πρώτη της ποιητική συλλογή Εν δυνάμει πραγματικότητα.