Μαρία Λάτσαρη, «Συνομιλία»

Πεθαίνουν τα κλαριά απ’ αγάπη
F. G. Lorca

Ρωτώ την ποίηση
για το σχήμα της λύπης
την ιτιά μού δείχνει

το δέντρο που πονά, αυτή

με γερμένα τα κλαριά

προσκυνά βουβά το χώμα

Νευρωνικό αντίστοιχο

λέει η επιστήμη

γυναίκας κλαίουσας που

με λυτά τα μακριά μαλλιά

θρηνεί ασάλευτη

του έρωτα

το φθαρτό σώμα

~

Από τη συλλογή Εν δυνάμει πραγματικότητα (2016) εκδ. Μανδραγόρας
(Ενότητα   Συγγένειες)
πηγή

Η Μαρία Λάτσαρη γεννήθηκε και ζει σιη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Βιολογία στο ΑΠΘ και έχει διδακτορικό στις Νευροεπιστήμες. Εργάζεται στο Τμήμα Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ. Έχει παρουσία σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια και δημοσιεύσεις σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. Συμμετείχε στη μετάφραση των βιβλίων Φαντάσματα στον εγκέφαλο (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2004) και Όραση και Τέχνη (Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου, 2010).

Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό «Εντευκτήριο» (τεύχος 106) και στο συλλογικό έργο “Ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης” Από τις εκδόσεις Μανδραγόρας κυκλοφόρησε το 2016 η πρώτη της ποιητική συλλογή Εν δυνάμει πραγματικότητα.