Μαρία Τζίκα, «Η γεμάτη πλευρά της μοναχικότητας»

Μόνη κοιμάται,

ξένη φωνή δεν ξεκινά

από την αφετηρία του δέρματος,

στάσιμες ερωμένες

οι αναπαμένες τρίχες

δίνονται

σε άμωμο αέρα,

ενόσω ασπρίζουν οι παλάμες

πάνω σε στρώματα παραγεμισμένα

από κομμένα δάχτυλα ερώτων.

Μονή σκιά ακουμπά

στο κεκλιμένο κρεβάτι

κι οι εραστές θαμμένοι

σε εκλογικευμένους ύπνους

παρατούν τα κλειδιά του σπιτιού

στο ασυντρόφευτο χάος,

εγκαταλείπουν ανίκανοι

τις εσώκλειστές της ορέξεις,

δεν της κατατρέχουν πια τον λαιμό

με ακαριαίες αγάπες

στα χείλη.

Μόνη κοιμάται,

παρασταίνει την αγνή πεθαμένη

όταν διασχίζει τον γεμάτο

από διεγερμένα φαντάσματα χώρο,

όταν γέρνει

το άδειο της σχήμα

προς τη γεμάτη πλευρά

της μοναχικότητας.

~

από τη συλλογή Μισός Θεός, Εκδ. Βακχικόν, 2019

πηγή

Η Μαρία Τζίκα γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1980 στην Θεσσαλονίκη. Κατάγεται από τη Χαλκιδική και μεγάλωσε στον Πολύγυρο. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη Δημιουργική Γραφή του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Τίτλοι βιβλίων: Ελαττωματικό χώμα (Το Κεντρί, 2015). Μισός θεός (Βακχικόν, 2019)