Με το πρωινό φως
Μπαίνει πάντα η Νάξος
Απ’ το παράθυρο
Σαν ακτινογραφία
Θώρακα
Πρώην καπνιστή
Μπαίνει πάντα η Νάξος
Απ’ το παράθυρο
Σαν ακτινογραφία
Θώρακα
Πρώην καπνιστή
Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...
Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»