Διονύσης Καψάλης, «Το θνήσκον κτήνος»

«ΚΙ ΕΣΥ  σαν να μιλάω σε ντουβάρι –
ποτέ σου δεν κατάλαβες πως νιώθω,
κι όταν ανοίγω μια κουβέντα σταματάς,
δεν θες ν’ακούσεις – ».
τι ν΄ακούσω, τι να πώ·
να σκύψω να φιλήσω το μουνί σου,
κι όλα θα βρουν τη θέση τους στον κόσμο.
«Ο νους σου στο μουνί – »
ποιόν ενδιαφέρουν
οι φλογεροί συναισθηματισμοί μας
κι εκείνες οι αβρές ιδανικεύσεις,
οι έρωτες, οι κρίνοι, τα σονέτα.

Και κάτω απ΄την αβρότατη επιφάνεια,
όχι πολύ βαθιά, δυό λέξεις μόνο
κάτω απ΄την επιφάνεια, το κτήνος,
το θνήσκον κτήνος – θέλει να γαμήσει,
αυτό μονάχα͘· όλα τα΄άλλα θα΄ναι
φαντάσματα του στερημένου ανθρώπου,
σταυροφορίες στην οθόνη τ΄ουρανού.
Αν μείνει κάτι θα΄ναι το γαμήσι.
 
Αν κάποιος αγαπήσει μια γυναίκα,
το σώμα της γυναίκας ή κι ακόμη
μέρος του σώματός της (αυτό μόνο
ένας αληθινός ηδονοθήρας
είναι σε θέση να το καταλάβει),
μπορεί να εγκληματίσει, να σκοτώσει
τη μάνα, τον πατέρα, τα παιδιά του·
ο Πούσκιν είχε πάθος με τα πόδια
των γυναικών κι έγραψε στίχους· άλλοι,
χωρίς να γράψουν στίχους, δεν αντέχουν
να τα κοιτάξουν καν με ηρεμία
(Φ.Ντοστογιέφσκι, Αδελφοί Καραμαζώφ)

Το αιδοίο και το θαύμα μιάς απόλυτης
παράδοσης στον κόλπο της γυναίκας –
αυτό ποθώ, δεν το’ κρυψα ποτέ μου·
μόνο από μένα κρύβομαι, τη βία
του κρατημένου πόθου που με πνίγει,
και πρέπει γράφοντας να εξανθρωπίσω
εικόνες άφατης λαγνείας : το μουνί,
το ξαγαρό αιδαίο, ένας κόσμος
αδιάφορος στο φόβο του θανάτου.
Και τώρα μίλησε μου εσύ για τ’ άλλα.
πηγή

Ο Διονύσης Καψάλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Σπούδασε κλασική και αγγλική φιλολογία στις ΗΠΑ (1970-1974) και νεοελληνική φιλολογία στο Λονδίνο (1981-1984), όπου επίσης δίδαξε για δύο χρόνια. Από το 1978 έχει δημοσιεύσει εικοσιτρία ποιητικά βιβλία (όλα, εκτός του πρώτου, στις Εκδόσεις Άγρα), δέκα τόμους με δοκίμια, μια επιλογή από τα Σονέτα του Σαίξπηρ, ποιήματα της Έμιλυ Ντίκινσον και του Κόλεριτζ, χαϊκού του Ίσσα και του Μπασό, το Χειμωνιάτικο ταξίδι του Βίλχελμ Μύλλερ, τον Έρωτα του ποιητή του Χάινριχ Χάινε κ.α. Μετέφρασε για το θέατρο τα έργα του Σαίξπηρ Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Ο βασιλιάς Ληρ, Οθέλλος, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, Περικλής, Άμλετ, Η κωμωδία των παρεξηγήσεων, καθώς και τις Ευτυχισμένες μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ. Είναι επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 2015 και έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων το 2017. 

πηγή/τίτλοι βιβλίων

Βραβεία:
Βραβείο Ιδρύματος Κώστα & Ελένης Ουράνη Ακαδημίας Αθηνών 1999
Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Έργου Ξένης Λογοτεχνίας στην Ελληνική Γλώσσα 2016
Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων 2017
Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2021