Γιάννης Τόλιας, «Ο φάρος της Πάτρας»

Σκέφτομαι μερικές φορές
να υπήρχε
-Κάδος Ανακύκλωσης Της Μνήμης-
Να μπορείς με μια απλή
-διαγραφή-
να διώξεις από πάνω σου
όλο αυτό το βαρύ φορτίο
Να μαθαίνεις από την αρχή
σαν παιδί όλα τα παλιά
Τη μυρωδιά της θάλασσας και του χόρτου
Τον ήχο της βροχής πάνω στον τσίγκο της αυλής
Να μη συμμετέχεις
στη μυσταγωγία του ηλιοβασιλέματος
επειδή ακόμα η ποίηση
δε σου έχει κτυπήσει την πόρτα
Τώρα τα χρόνια δυσβάσταχτα
ακουμπούν πάνω στον ώμο σου
σ’ εκείνους τους μοναχικούς περιπάτους
στο φάρο
και τα μάτια σου εστιάζουν
τις βάρκες
στο θάμπωμα του απογεύματος
Να είχαμε πάνω μας ένα σημάδι
να μπορεί κάποιος
να αναγνωρίσει τον οικείο πόνο
και πλησιάζοντας
να μοιραστεί την οδύνη των ημερών
Μου αρέσει η θαλπωρή των φανοστατών
όταν πάνω τους γέρνω
αποκαμωμένος από τη μακρά πορεία των λέξεων
Στο ισχνό τους φως αρχίζουν και τελειώνουν
ταξίδια
ποιήματα
και λυπημένες χωρίς τέλος ιστορίες
όπως αυτή.

~

από τη συλλογή Λυσίπονον (2008)
πηγή

Ο Γιάννης Τόλιας γεννήθηκε το 1956 στην Πάτρα. Ζει και εργάζεται στην ίδια πόλη. Έργα του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και περιλαμβάνονται σε ανθολογίες. Για τη συλλογή του «Ονειρόδραμα» τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης από τη Στέγη Καλών Τεχνών & Γραμμάτων, για βιβλία που εκδόθηκαν το 1984 στην επαρχία. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά και στα Γαλλικά. Το 2010 έλαβε μέρος στο Τριήμερο αφιέρωμα στην Ποίηση από τον Ιανό. Το 2012 έγινε αφιέρωμα προς τιμήν του στο πλαίσιο των Ημερών Ποίησης στο Πολύεδρο, στην Πάτρα. 

Η ιστοσελίδα του ποιητή monody-monody.blogspot.com
Τίτλοι βιβλίων: Μωβ Σημαία (1981). Ονειρόδραμα (1984). Εξίτηλος Χρόνος (1999). Ο Πειρασμός της νοσταλγίας (2002). Αμαρτολόγιο (2007). Λυσίπονον (2008). Ό,τι άγγιξα κι ό,τι θυμάμαι (2011). Ασκήσεις Συναισθήματος (2013). Πανδημία Λήθης (2021).