Ρομπέρτο Χουαρός (Roberto Juarroz), «Κάθε που μπαίνω μες στη νύχτα..»

Κάθε που μπαίνω μες στη νύχτα
νιώθω πως είναι πολλαπλή η είσοδός μου,
όχι μονάχα επειδή προστρέχουν όλα μου τα πρόσωπα,
μα κι επειδή με υποδέχονται
της νύχτας όλα τα κομμάτια.

Κάθε που βγαίνω ωστόσο από τη νύχτα

νιώθω πως είναι ενιαία η έξοδός μου,
όχι μονάχα επειδή τα πρόσωπά μου έχουνε σμίξει όλα σ' ένα,
μα κι επειδή της νύχτας όλα τα κομμάτια
έχουνε γίνει μόνον ένα.

Γι' αυτό, ενώ στη νύχτα από μια πόρτα αναγκάζομαι να μπαίνω,
μπορώ αντίθετα να βγαίνω από το μάτι μια βελόνας.
Τώρα πρέπει να μάθω πια να μπαίνω
από το μάτι μιας βελόνας.

~
Συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση», μτφρ: Αργύρης Χιόνης, εκδ. Τα τραμάκια, 1997

Ευχαριστώ την κ. Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα

Ο  Ρομπέρτο  Χουαρόθ  γεννήθηκε  το  1925 στο  Κορονέλ  Ντορέγκο έξω  από  το Μπουένος Άιρες. Σπούδασε   βιβλιοθηκονομία  και  επιστήμες  της  Πληροφορικής  και ειδικεύτηκε στη Σορβόνη. Θεωρείται ως ένας από τους   σημαντικότερους   ποιητές της Αργεντινής. Ήταν πανεπιστημιακός καθηγητής για πάνω από τριάντα χρόνια και μέλος της  Ακαδημίας των Γραμμάτων της χώρας του. Βραβεύτηκε με διεθνή βραβεία με σημαντικότερο το βραβείο της Διεθνούς Μπιενάλε Ποίησης της Λιέγης το 1992. Πέθανε στο Μπουένος Άιρες το 1995.

~

Ένα αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή, Ρομπέρτο Χουαρός (1925-1995)
Εισαγωγή, μετάφραση, επιλογή: Έλενα Σταγκουράκη

Στo παρόν αφιέρωμα στον Αργεντίνο ποιητή και πανεπιστημιακό, Ρομπέρτο Χουαρός, προτιμήσαμε, αντί να γράψουμε εμείς λίγα λόγια για τη ζωή του, ν’ αφήσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλήσει γι’ αυτήν, ώστε ν’ ακουστεί καθαρότερη η φωνή του. Ας τον ακούσουμε λοιπόν: