Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, «Νόστιμον ήπαρ (Σπουδή βιβλιοθηκονομίας)»

Μνήμες της θάλασσας, παράφρονες άνεμοι,
ρόδια που έσπειραν μούχλα και ατυχία
και τ’ αποτρόπαια της πόλης μου σκουπίδια
στοιχειώσανε το σπίτι μου και το εγκατέλειψα.

Πάλεψα την ομίχλη που αποφάσισε
να ξεθωριάσουν τα υπέροχα μαλλιά σου
και σου άφησε κληρονομιά αντίθεη
τα θραύσματα απ’ το χαμόγελο μιας μούσας.

Είκοσι χρόνοι, στις προθήκες των ματιών σου
στριφογυρνούν σαν αιμοβόρα εκθέματα,
συνωμοτούν σαν πλάσματα του Lovecraft,
στριγγλίζουνε σαν σφίγγες και γυπαετοί.

Όπου σταθώ
ακούω τις κραυγές τους να μου λένε:
«Νόστιμο το συκώτι σου κίβδηλε Προμηθέα».

~
από τη συλλογή Έλαβον, εκδ. Σαιξπηρικόν, 2017

πηγή το ιστολόγιο μέλος του οποίου είναι ο ποιητής

Ο Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου γεννήθηκε το 1968 στη Βέροια όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές: «Η τράπουλα του καλοκαιριού» (εκδ. Ars Poetica, 2012), «Furor Scribendi» (εκδ. Ars Poetica, 2013), «Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2015), «Έλαβον» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2017), «Τα μεροκάματα ενός έρωτα» (Εκδόσεις Εντευκτηρίου, 2019) και «Της μιας ανάσας ποιήματα» (εκδ. Κουκκίδα, 2021), «Όλα στο μαύρο» (εκδ. Ρώμη, 2022), ενώ συμμετέχει στα συλλογικά έργα «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (εκδ. Ενδυμίων, 2012) και «Ποιητικός και Πεζός Λόγος των Μελών της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (1980-2015)» (εκδ. Ρώμη, 2016). 

[Μέλος του Ποιητικού Πυρήνα και της ιστοσελίδας ppirinas.blogspot.com]