Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, «Η ονομασία της Τρυπητής εις Θάσον»

Η Τρυπητή οφείλει πιθανώς το όνομα αυτής
εις μίαν τεραστίαν οπήν έσωθεν των βράχων1
δεξιόθεν της παρακειμένης παραλίας.
Πρόκειται δια μίαν λοξήν σήραγγα
εκ της οποίας η θάλασσα εισχωρεί εντός της ξηράς
σχηματίζουσα κολπίσκον τινά.
Το μήκος δε αυτής άγνωστόν μοι εστί,2 το ύψος αυτής ποικίλον,
το δε πλάτος είναι αρκετόν δια την εκ της θαλάσσης είσοδον
μίας λέμβου.3
Δια ταύτα εις την εκ της στεριάς είσοδον της σήραγγος
εδημιουργήθη μικρός τις λιμήν,
ος εστί ικανός δια την φιλοξενίαν έως οκτώ λεμβών.4
Εις δε το έτερον άκρον του σπηλαίου ευδιάκριτα εισίν:
το ανοικτόν πέλαγος, τα ασύλληπτα όνειρα εμού του ιδίου,5
όπως επίσης και οι γέλωτες των κυμάτων
δια την μωράν οδόν καθ’ ήν και δια ταύτης γάρ επέρασα
τον βίον μου.

Σημειώσεις:
1. Οία ομοιάζει διαμπερές εκ της Ποσειδωνίας τριαίνης τραύμα
2. Πλήν όμως ουχί άνω των τριάκοντα μέτρων
3. Δέον εστί το πλήρωμα αυτής έχον κλίνουσα την κεφαλήν είς
τινα σημεία
4. Βαρβαριστί: marina
5. Καλούντα ματαίως εις βοήθειαν λόγω του επικειμένου
πνιγμού των

~
από τη συλλογή Η τράπουλα του καλοκαιριού, εκδ. Ars Poetica, 2012

[Ι ΘΑΣΟΣ]

πηγή

Ο Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου γεννήθηκε το 1968 στη Βέροια όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές: «Η τράπουλα του καλοκαιριού» (εκδ. Ars Poetica, 2012), «Furor Scribendi» (εκδ. Ars Poetica, 2013), «Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2015), «Έλαβον» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2017), «Τα μεροκάματα ενός έρωτα» (Εκδόσεις Εντευκτηρίου, 2019) και «Της μιας ανάσας ποιήματα» (εκδ. Κουκκίδα, 2021), «Όλα στο μαύρο» (εκδ. Ρώμη, 2022), ενώ συμμετέχει στα συλλογικά έργα «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (εκδ. Ενδυμίων, 2012) και «Ποιητικός και Πεζός Λόγος των Μελών της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (1980-2015)» (εκδ. Ρώμη, 2016). 

[Μέλος του Ποιητικού Πυρήνα και της ιστοσελίδας ppirinas.blogspot.com]