Νίκος Μυλόπουλος, «Εαρινές διαθήκες»

Όμηροι, εκ γενετής άλλωστε, στο πεπρωμένο
Την ανυπόδητη ξύναμε σκουριά
Αιώνια ν’ αποκτήσει μνήμη η στιγμή.
Κληρονόμοι κραυγαλέων φιλιών
Στις αδιάγνωστες καταφεύγαμε στοές
         της σιωπής και του βάθους.
Στοχαστικός τότε δισταγμός χάιδευε τα
         λαγόνια
Καθώς εφήμερα νεύματα μοιραίες
         δρομολογούσαμε συναντήσεις.
Σκαριά αβοήθητα βγαίναμε τις νύχτες έξω απ’
         τα ρούχα μας
Ολοκληρώνοντας με χρώματα γυμνά
Εαρινές διαθήκες σε ξεροπήγαδα.

~
από τη συλλογή Εγχείρημα φωτός, εκδ. Κουκκίδα, 2018
πηγή

Ο Νίκος Μυλόπουλος γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ιατρική, ειδικεύτηκε στην Οφθαλμολογία και μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το 1989 αναγορεύτηκε διδάκτορας της ιατρικής στο ΑΠΘ. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ελληνικής Ομοσπονδίας Οφθαλμολογικών Εταιρειών και της Ελληνικής Εταιρείας Γλαυκώματος. Στην ποίηση εμφανίστηκε εκδίδοντας την πρώτη του συλλογή το 2002. με τίτλο "Παράκτιος πια ο έρωτας" (Πλέθρον). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περισσότερα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Τίτλοι βιβλίων: Παράκτιος πια ο έρωτας, Πλέθρον, 2002. Ένα παράθυρο με κιμωλία, Μεταίχμιο, 2005. Οι εραστές πάντα σιωπούν, Μεταίχμιο, 2007. Ξημερώνει στο γέλιο σου, Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2011. Όνειρα σε συνέχειες, Σαιξπηρικόν, 2012. Τέλος της περιπλάνησης, Γαβριηλίδης, 2015. Οι εφτά καινούργιες μέρες, Ενεκεν, 2015. Όπως η θάλασσα με το αύριο, Γαβριηλίδης, 2016. Εγχείρημα φωτός, Κουκκίδα, 2018. Ο κλήρος του ανεκπλήρωτου, Οι εκδόσεις των φίλων,  2019. Ερασιτέχνης σχοινοβάτης, Κοράλλι, 2021.