(1).jpg)
.png)
Αν ζούσε ο θεός θα μετρούσε το χρόνο με τη μουσική, τη
βλάστηση με το γάλα του σύκου, το θάνατο με το μοναχογιό του.
Ο γέρος θα γελούσε ακράτητος θρυμματίζοντας τα ίδια
του τα δόντια.
Και τα βουνά, τρελά, θα κουτουλούσαν με πείσμα την
ουράνια πλάκα.
Φυσούσε λίγο κι οι μνηστήρες εκοιτούσαν το αίθριο
μελαγχολικοί να γεμίζει από περαστικά κίτρινα φύλλα.
Πέρα, στα βασιλικά βοσκοτόπια, τα ζωντανά θα είχανε πλαγιάσει.
Δούλοι σαρώνανε χωρίς μιλιά τα ψίχουλα από τα τραπέζια.
Έσβηνε ή χαμηλή φωτιά κι έπινε ή νύστα την πρώτην
ελαφριά ψυχρούλα. Ο αργαλειός της δεν ακουγόταν.
Από ώρα, είχε αρχίσει πια να ξηλώνει.
Δεν εφοβότανε τα μαύρα χόρτα ακόμη. Την έγλειφε θερμός
αφρός και την εμάλασσε ένα λαίμαργο σφουγγάρι,
ατμός της εβύζαινε τα μικρά στήθη. Στο βάθος μόνο, στον
ιδρωμένο καθρέφτη, ένα λιβάδι μ’ ένα δίπατο σπίτι και
μπρος μια αυλή όπου κυμάτισε ξάφνου παχύ παχύ
κατάμαυρο χορτάρι.
~
Από τη συλλογή Χώμα, εκδ. Κέδρος, 1985
βλάστηση με το γάλα του σύκου, το θάνατο με το μοναχογιό του.
Ο γέρος θα γελούσε ακράτητος θρυμματίζοντας τα ίδια
του τα δόντια.
Και τα βουνά, τρελά, θα κουτουλούσαν με πείσμα την
ουράνια πλάκα.
Φυσούσε λίγο κι οι μνηστήρες εκοιτούσαν το αίθριο
μελαγχολικοί να γεμίζει από περαστικά κίτρινα φύλλα.
Πέρα, στα βασιλικά βοσκοτόπια, τα ζωντανά θα είχανε πλαγιάσει.
Δούλοι σαρώνανε χωρίς μιλιά τα ψίχουλα από τα τραπέζια.
Έσβηνε ή χαμηλή φωτιά κι έπινε ή νύστα την πρώτην
ελαφριά ψυχρούλα. Ο αργαλειός της δεν ακουγόταν.
Από ώρα, είχε αρχίσει πια να ξηλώνει.
Δεν εφοβότανε τα μαύρα χόρτα ακόμη. Την έγλειφε θερμός
αφρός και την εμάλασσε ένα λαίμαργο σφουγγάρι,
ατμός της εβύζαινε τα μικρά στήθη. Στο βάθος μόνο, στον
ιδρωμένο καθρέφτη, ένα λιβάδι μ’ ένα δίπατο σπίτι και
μπρος μια αυλή όπου κυμάτισε ξάφνου παχύ παχύ
κατάμαυρο χορτάρι.
~
Από τη συλλογή Χώμα, εκδ. Κέδρος, 1985
Η Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά και Φιλολογία. Εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή της ως καθηγήτρια στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία ποίησης, ένα βιβλίο με πεζά κείμενα κι έναν τόμο με μεταφράσεις αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης. Ποίησή της έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Της έχουν απονεμηθεί: Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2008 για το βιβλίο της «Λιμός», το Βραβείο Ποίησης 2015 του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού «Αναγνώστης» για το βιβλίο της «Το ελάχιστο ψωμί της συνείδησης» και το Βραβείο Καλύτερης Ποιητικής Συλλογής 2017 «Ζαν Μορεάς» από το «Γραφείον Ποιήσεως» για το βιβλίο της «Παράκτιος οικισμός».
Τίτλοι βιβλίων (Ποίηση): Τα άλογα του Μυροβλήτου (1974). Ηγησώ (1979). Χώμα (1985). Η προσευχή του αναιδούς (1991). Το κυπαρίσσι των εργατικών. (1995), Φορτίο (1997). Προς τα κάτω (1999). Ελάχιστα πριν (2005). Λιμός (2007). Πώς Αυτοκτονούν οι Ασσύριοι (2010). Ο τρόμος ως απλή μηχανή (2012). Το ελάχιστο Ψωμί της Συνείδησης (2014). Παράκτιος οικισμός (2017). Είκοσι τέσσερις χτύποι και σιωπή (2019). Ευγενής ναυσιπλοϊα (2021)
