Κι έτσι πεθαίνοντας ξανά και ξανά
σ’ αυτό το δωμάτιο από άνεμο των δασών
σκέπτομαι την μοναξιά της στιγμής που δονείται
όσους πυρακτωμένοι πέρασαν
την μεθόριο του ονείρου
λάφυρο σοφίας
δεν ξεχνά
το επινοημένο ταξίδι της ενοχής
στην αθωότητα.
Το όνομα η φωνή τα χέρια
είναι δικά μου
όμως το αίνιγμα είναι αλλού
κβαντικός κόκκος σκόνης
της χαράς και της λύπης
στιγμιαίος κύριος ενός παραλογισμού.
Η ελπίδα γεννιέται στην άβυσσο
κανείς δεν θα μείνει εκεί
να δείξει
τεντώνοντας το χέρι
μέσα στο φέγγος του άλλου
αυτό που κανείς ποτέ δεν είδε.
σ’ αυτό το δωμάτιο από άνεμο των δασών
σκέπτομαι την μοναξιά της στιγμής που δονείται
όσους πυρακτωμένοι πέρασαν
την μεθόριο του ονείρου
λάφυρο σοφίας
δεν ξεχνά
το επινοημένο ταξίδι της ενοχής
στην αθωότητα.
Το όνομα η φωνή τα χέρια
είναι δικά μου
όμως το αίνιγμα είναι αλλού
κβαντικός κόκκος σκόνης
της χαράς και της λύπης
στιγμιαίος κύριος ενός παραλογισμού.
Η ελπίδα γεννιέται στην άβυσσο
κανείς δεν θα μείνει εκεί
να δείξει
τεντώνοντας το χέρι
μέσα στο φέγγος του άλλου
αυτό που κανείς ποτέ δεν είδε.
Ο Bασίλης Φαϊτάς κατάγεται από την Κέρκυρα, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει, το 1942. Σπούδασε νομικά στο Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στην Τράπεζα της Eλλάδος ως το 2002. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στα γράμματα στο περιοδικό «Nέα Eστία» το 1966. Ποιήματά του έχουνε μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά και στα ιταλικά. Τίτλοι βιβλίων: «Άποικοι της νύχτας» (1966). «Γράμματα στον κόσμο», Θεσσαλονίκη (1980). «Υστερόγραφα για το αύριο» (ποιήματα 1980-1984), εκδ. Μανδραγόρας, 2010. «Συνάντηση με το σύμπαν», εκδ. Μανδραγόρας, 2011. «Ρους και ροή», εκδ. Μανδραγόρας, 2014. «Ο αλχημιστής του χάους», εκδ. Μανδραγόρας, 2015. "Στο καφέ «Εντροπία»", εκδ. Μανδραγόρας, 2017. «Το δάκρυ του Ηράκλειτου», εκδ. Μανδραγόρας, 2018. «Σκάκι με την αιωνιότητα», εκδ. Μανδραγόρας, 2021




(1).jpg)
.png)
