Ελένη Βαρθάλη, «Αρχέτυπο σώμα»

Το πάθος της πλημμυρίδας ίσως να καταργεί την άμπωτη.
Κοιτάζω την ανακύλιση των νερών
συνάζοντας επίμονα
το φλοίσβο ενός διαφυγόντος κόσμου
καθώς αντιγυρίζει σπασμός σ’ ηλιοδεμένη πέτρα.

Η αλισάχνη στα χέρια μου σπουδάζει τη θάλασσα.

Μαδώ τον κλειστό ορίζοντα
και φτιάχνω ένα αέναο ποίημα
μ’ ό,τι περίσσεψε απ’ τη ρίμα του καιρού
θρέφοντας τις αισθηματικές απολήξεις μου.

Όσο μαθαίνω, τόσο κατοικώ
αλιεύοντας τη φωνή μου.
Πλησιάζω σε εκείνο που πάντα υπήρξα
και διαδοχικά εισέρχομαι
στο αρχέτυπο σώμα,
της αγάπης σώμα.

~
από τη συλλογή Χρονολισθήσεις, εκδ. Ιωλκός, 2020
πηγή

Η Ελένη Βαρθάλη γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάζεται στη Χαλκίδα όπου και διαμένει. Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο. Οι Χρονολισθήσεις είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.