(1).jpg)
.png)
Αν και είναι βέβαια θλιβερό
όταν τελειώνει μιά αγάπη,
είναι και μιά ανακούφιση:
ανάμικτη με τη θλίψη
είναι – βαθιά – η πεποίθηση
πως τελικά δε θα σου λείψει.
Πάντα υπάρχει κάτι σχετικό
που χρυσώνει το χάπι:
ένα ωραίο γεύμα, κάποιοι στίχοι,
μια βάρκα ή ένα κότερο.
Και με λίγη τύχη
βρίσκεις κάτι σχετικότερο:
δυό λεπτά, διψασμένα
γόνατα, μιά καυτή φωνή
κι ένα στήθος που αφήνεται.
Ο έρωτας τι είναι τελικά;
Ένα επιδόρπιο που γίνεται
συνήθως με τα ίδια υλικά.
~
από τη συλλογή Σκοτεινές μπαλάντες και άλλα ποιήματα, εκδ. Κέδρος, 2001
όταν τελειώνει μιά αγάπη,
είναι και μιά ανακούφιση:
ανάμικτη με τη θλίψη
είναι – βαθιά – η πεποίθηση
πως τελικά δε θα σου λείψει.
Πάντα υπάρχει κάτι σχετικό
που χρυσώνει το χάπι:
ένα ωραίο γεύμα, κάποιοι στίχοι,
μια βάρκα ή ένα κότερο.
Και με λίγη τύχη
βρίσκεις κάτι σχετικότερο:
δυό λεπτά, διψασμένα
γόνατα, μιά καυτή φωνή
κι ένα στήθος που αφήνεται.
Ο έρωτας τι είναι τελικά;
Ένα επιδόρπιο που γίνεται
συνήθως με τα ίδια υλικά.
~
από τη συλλογή Σκοτεινές μπαλάντες και άλλα ποιήματα, εκδ. Κέδρος, 2001
πηγή - ανάλυση
Ο Νάσος Βαγενάς γεννήθηκε στη Δράμα το 1945. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και τις τρεις πρώτες τάξεις του γυμνασίου εκεί, και το 1960 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών (1963-1968), Ρώμης (1970-1972), Έσσεξ (1972-1973) και Καίμπριτζ, όπου (1974-1978) εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα την ποίηση και την ποιητική του Γιώργου Σεφέρη. Από το 1980 ως το 1991 διετέλεσε καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, και από το 1992 είναι καθηγητής της Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκτός από τα ποιητικά βιβλία του, ο Νάσος Βαγενάς έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία μελετών και δοκιμίων πάνω σε θέματα της λογοτεχνίας και της λογοτεχνικής κριτικής που τον έχουν αναδείξει σε έναν από τους σημαντικότερους σήμερα Έλληνες κριτικούς. Ένα από αυτά "Η ειρωνική γλώσσα", βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Κριτικής το 1995. Το 2013 του απονεμήθηκε το βραβείο δοκιμίου του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του δοκιμιακού έργου του. To 2017 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Τιμητικό Βραβείο του περιοδικού "Αναγνώστης" [oanagnostis.gr], για το σύνολο του έργου του.
Ο Νάσος Βαγενάς γεννήθηκε στη Δράμα το 1945. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και τις τρεις πρώτες τάξεις του γυμνασίου εκεί, και το 1960 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών (1963-1968), Ρώμης (1970-1972), Έσσεξ (1972-1973) και Καίμπριτζ, όπου (1974-1978) εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα την ποίηση και την ποιητική του Γιώργου Σεφέρη. Από το 1980 ως το 1991 διετέλεσε καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, και από το 1992 είναι καθηγητής της Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκτός από τα ποιητικά βιβλία του, ο Νάσος Βαγενάς έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία μελετών και δοκιμίων πάνω σε θέματα της λογοτεχνίας και της λογοτεχνικής κριτικής που τον έχουν αναδείξει σε έναν από τους σημαντικότερους σήμερα Έλληνες κριτικούς. Ένα από αυτά "Η ειρωνική γλώσσα", βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Κριτικής το 1995. Το 2013 του απονεμήθηκε το βραβείο δοκιμίου του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του δοκιμιακού έργου του. To 2017 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Τιμητικό Βραβείο του περιοδικού "Αναγνώστης" [oanagnostis.gr], για το σύνολο του έργου του.
Τίτλοι βιβλίων: ΠΟΙΗΣΗ: Πεδίον Άρεως (1974). Βιογραφία (1978). Τα γόνατα της Ρωξάνης (1981). Περιπλάνηση ενός μη ταξιδιώτη (1986). Η πτώση του ιπτάμενου (1989/1997). Βάρβαρες ωδές (1992). Σκοτεινές μπαλλάντες και άλλα ποιήματα (2001). Στέφανος (2004). Στη νήσο των Μακάρων (2010). Βιογραφία: Ποιήματα 1974-2014 (2015). Πανωραία (2016).
