Το βράδυ της πρώτης σφαγής
κανείς δε μας άκουσε.
Ακονίζαμε τα μαχαίρια
εναλλάξ, με σεβασμό
σαν σύμμαχοι.
Κάποια στιγμή ακονίζαμε ο ένας το μαχαίρι του άλλου.
Δεν είχε σημασία.
Τη μια λιγοψύχησα εγώ, την άλλη εσύ
τα μαχαίρια ακόμα εκεί.
Το πρωί μας βρήκε λειψούς
με πληγές διάφανες
σχεδόν αόρατες
σαν να ήταν από πάντα εκεί.
Κανείς μας δεν είδε αίμα.
Φοβάμαι μονάχα πως τέτοια σφαγή είναι μόνο η πρώτη.
Μετά
το μαχαίρι το συνηθίζεις
και η τομή γίνεται όλο και πιο βαθιά.
πηγή
κανείς δε μας άκουσε.
Ακονίζαμε τα μαχαίρια
εναλλάξ, με σεβασμό
σαν σύμμαχοι.
Κάποια στιγμή ακονίζαμε ο ένας το μαχαίρι του άλλου.
Δεν είχε σημασία.
Τη μια λιγοψύχησα εγώ, την άλλη εσύ
τα μαχαίρια ακόμα εκεί.
Το πρωί μας βρήκε λειψούς
με πληγές διάφανες
σχεδόν αόρατες
σαν να ήταν από πάντα εκεί.
Κανείς μας δεν είδε αίμα.
Φοβάμαι μονάχα πως τέτοια σφαγή είναι μόνο η πρώτη.
Μετά
το μαχαίρι το συνηθίζεις
και η τομή γίνεται όλο και πιο βαθιά.
πηγή
Η Αλεξάνδρα Σάνδη γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα. Έχει κάνει προπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφική και μεταπτυχιακές στην Ιατρική σχολή του ΕΚΠΑ και έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Η γραφή αποτελεί μέρος της καθημερινότητας της από το 2016. Διηγήματα και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά.




(1).jpg)
.png)
