Ελένη Βαρθάλη, «Εγώ κι η σιωπή»

 Έχουμε πολύ μιλήσει εγώ κι η σιωπή.
Σ’ αυτό το βαθύ πηγάδι,
που νυχτώνουν λευκά πουλιά
ραμφίζοντας την ερήμωση,
την ακούω κι ακούγομαι καλύτερα,
ίσως γιατί
γειτνιάζει με το περίβλημα ενός κόσμου
πέρα απ' το ορατό,
εκεί όπου επικονιάζονται οι λέξεις και τα πράγματα
συνθέτοντας το μέσα φέγγος
όταν η ζωή
μας λησμονεί και μας στερεύει,
χωρίς να μας στεγνώνει.

Μια μέρα θα μεγαλώσουμε σ’ έναν κόσμο
στεφανωμένο με ηλιοτρόπια,
που μπορεί ν' αγγίζεται
και να μιλιέται.
Μισό δευτερόλεπτο μετά...
ένα σύμπαν παραπέρα...
όταν θα ’χουμε με μία κραυγή τελειώσει
κι εγώ και η σιωπή.

~
από τη συλλογή Χρονολισθήσεις, εκδ. Ιωλκός, 2020
πηγή

Η Ελένη Βαρθάλη γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάζεται στη Χαλκίδα όπου και διαμένει. Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο. Οι Χρονολισθήσεις είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή.