(1).jpg)
.png)
«Αν ρίξεις πίσω ένα μόνο βλέμμα»
είπε εις τη γυναίκα του με τρόμο
«εχάθης!» Και με παγωμένο αίμα
τραβούσ’ ο Λωτ τον ίσιο πάντα δρόμο.
Μα η γυναίκα — πάντα σα γυναίκα —
«ας στρέψω» λέει «πίσω μου κομμάτι,
και τί θα πάθω;» Η τρελλή Ρεβέκκα
γίνηκ’ ευθύς μια στήλη απ’ αλάτι.
Και τώρ’ απ’ τις γυναίκες μας αν κρίνω,
μπορώ να συμπεράνω ίσα ίσα
πως απ’ τον παλαιό καιρό εκείνο
γεννιούνται οι γυναίκες όλες... λύσσα.
πηγή
είπε εις τη γυναίκα του με τρόμο
«εχάθης!» Και με παγωμένο αίμα
τραβούσ’ ο Λωτ τον ίσιο πάντα δρόμο.
Μα η γυναίκα — πάντα σα γυναίκα —
«ας στρέψω» λέει «πίσω μου κομμάτι,
και τί θα πάθω;» Η τρελλή Ρεβέκκα
γίνηκ’ ευθύς μια στήλη απ’ αλάτι.
Και τώρ’ απ’ τις γυναίκες μας αν κρίνω,
μπορώ να συμπεράνω ίσα ίσα
πως απ’ τον παλαιό καιρό εκείνο
γεννιούνται οι γυναίκες όλες... λύσσα.
πηγή
Ο Δημήτριος Κόκκος (Ανδρίτσαινα, 1856 – Αθήνα, 1891) ήταν συγγραφέας και
ποιητής του 19ου αιώνα. Ο Δημήτριος Κόκκος διέπρεψε ως ποιητής με
ισχυρή φαντασία και καλλιτεχνικό αίσθημα. Σκοτώθηκε νεώτατος (36
χρονών). Ένας παράφρονας δολοφόνος τον πυροβόλησε την ώρα που έβγαινε
από το θερινό θέατρο «Ομόνοια», στο οποίο παιζόταν το έργο του «Η Λύρα
του Γερο-Νικόλα». [Βιογραφία]
