(1).jpg)
.png)
Εκεί ψηλά εξακολουθούσα με τις λόξες και το μηχανάκι μου
γιατί ο δεύτερος ουρανός στο μεταξύ ανακατεύτηκε με άλλα
γέλια κι αυτοκίνητα κι έρχονταν πράγματα παράξενα, αγγελού-
δια
και μουσικές από το θαυμάσιο κόσμο των αδερφών Γκριμ, ο μί-
στερ/Σόλο, ο πιανίστας, κι εγώ σκεφτόμουνα τον άλλο κόσμο, όχι
εκείνον
γιατί ο δεύτερος ουρανός στο μεταξύ ανακατεύτηκε με άλλα
γέλια κι αυτοκίνητα κι έρχονταν πράγματα παράξενα, αγγελού-
δια
και μουσικές από το θαυμάσιο κόσμο των αδερφών Γκριμ, ο μί-
στερ/Σόλο, ο πιανίστας, κι εγώ σκεφτόμουνα τον άλλο κόσμο, όχι
εκείνον
που έχουμε την περιουσία μας, με καταστήματα εφάμιλλα των ευρωπαϊκών
κι ένα σκέτο κορίτσι, έβγαζε το πουλόβερ θα σου το στείλω ταχυδρομικώς,
μου έλεγε και το στόμα του ήταν μια σκουριασμένη σάλπιγγα
που βούλιαζες εφάμιλλη
των ευρωπαϊκών.
~
από τη συλλογή Ιδιωτικό Αεροπλάνο (1971)
κι ένα σκέτο κορίτσι, έβγαζε το πουλόβερ θα σου το στείλω ταχυδρομικώς,
μου έλεγε και το στόμα του ήταν μια σκουριασμένη σάλπιγγα
που βούλιαζες εφάμιλλη
των ευρωπαϊκών.
~
από τη συλλογή Ιδιωτικό Αεροπλάνο (1971)
Ο Βασίλης Στεριάδης γεννήθηκε στο Βόλο το 1947. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: Ο κ. Ίβο (1970), Το ιδιωτικό αεροπλάνο (1971), Έξη Ποιητές (Ιδιωτική Έκδοση/1971), Ντικ ο χλομός (1976), Το χαμένο κολιέ (1983), Ο προπονητής παίκτης (1992), Χριστούγεννα της ισοπαλίας (2002), και το πεζογράφημα Η κατηγορία Α1 (1979). Έγραψε κριτικές για ποίηση σε περιοδικά και στην εφημερίδα "Η Καθημερινή". Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα ιταλικά. Πέθανε στην Αθήνα, στις 16 Απριλίου 2003.
