Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Ουίσταν Ώντεν (Wystan Hugh Auden), «Who's Who»

Μιὰ βιογραφία τῆς δεκάρας λέει τὰ γεγονότα:
Πῶς τὸν ἔδερνε ὁ Πατέρας, πῶς ἔφυγε ἀπʼ τὸ σπίτι,
Πῶς μόχθησε στὴ νιότη – τὰ συμβάντα θὰ πεῖ ὅλα
Ποὺ τὸν κάναν τὴν πιὸ λαμπρὴ μορφὴ μὲς στὸν πλανήτη.
Πῶς πάλευε, κυνηγοῦσε, καὶ δούλευε ὁληνύχτα,
᾽Ανέβαινε σὲ νέα βουνά, βάφτιζε μιὰ θάλασσα.
Νεότεροι ἐρευνητὲς σημείωσαν μὲ ἔμφαση
Ποὺ ἔκλαιγε γοερὰ ἀπὸ ἔρωτα ὅπως ἐγὼ κι ἐσύ.

Στὰ μεγαλεῖα ὅμως αὐτὰ γιὰ κάποιον ἀναστέναζε
Ποὺ ζοῦσε μὲς στὸ σπίτι, λένε κατάπληκτοι οἱ κριτές,
Kι ἔκανε τὶς μικροδουλειὲς πάντοτε προσεγμένα,
Καὶ τίποτε ἄλλο. Δὲν ἔβγαινε• κάποτε σφύριζε
῍Η φρόντιζε τὸν κῆπο• ἀπάντησε κάποιες φορὲς
Στὰ ὑπέροχα γράμματά του, δὲν κράτησε κανένα.


1934
~
μετάφραση: Ερρίκος Σοφράς
από τη συλλογή Πένθιμο Μπλουζ, Κίχλη, 2015
(εξαντλημένο σε κάθε αναζήτηση)
 
Ο Ουίσταν Χιου Ώντεν (Wystan Hugh Auden) (1907, Γιορκ της Αγγλίας -1973, Βιέννη) υπήρξε ο ύπατος ποιητής της γενιάς του, που ονομάστηκε «Γενιά του Ώντεν» είτε αλλιώς, «Γενιά του ’30». Τον είπαν ποιητή του τέλειου στίχου. Εισήγαγε την καθημερινή γλώσσα στην αγγλική ποίηση γράφοντας στίχους πολιτικούς και στοχαστικούς, δραματικούς και τολμηρούς. Χωρίς σταθερό εισόδημα και μόνιμο επάγγελμα, γενναιόδωρος και ταπεινός, έμπρακτα φιλάνθρωπος, πεισματικά αδιάφορος για την εμφάνισή του, υπήρξε ωστόσο υποδειγματικά απαιτητικός με το έργο του. Με την πεποίθηση πως το ποίημα είναι ένας ζωντανός οργανισμός, σε κάθε νέα έκδοση των Απάντων του επέστρεφε στα τετρακόσια περίπου ποιήματα που απαρτίζουν το corpus, για να προσθέσει ή να εξοβελίσει κάποιο, να διορθώσεις ένα στίχο, ν’ αποκρυσταλλώσει το σύνολο, συμφωνώντας με τον Βαλερύ πως «ένα έργο τέχνης δεν το ολοκληρώνεις ποτέ, απλώς το εγκαταλείπεις». Πέρασε τη ζωή του διδάσκοντας λογοτεχνία σε πανεπιστήμια. Τη νύχτας της 28ης-29ης Σεπτεμβρίου 1973, μετά από μια δημόσια ανάγνωση στη Βιέννη, έσβησε στον ύπνο του από καρδιακή προσβολή, μέσα σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. «Την εποχή που πέθανε ο Έλιοτ (1965), ο οποίος είχε κληρονομήσει τη θέση του Γέητς, ήταν αυτονόητο πως ο Ώντεν είναι πράγματι ο διάδοχός του» (Encyclopaedia Britannica).

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης