Δημήτρης Αθανασέλος, «Αποσιώπηση»

Βίωνες τ' αναπάντεχο δειλά,
το γόητρο γίνηκε φόβητρο.
Η ανάσα μύρισε σκόνη.
Όλα αλλάξανε πρόσωπο,
δεν φορούν πλέον έναν ζεστό κόκκινο ήλιο.
Εσύ είσαι μακριά
και τις πόρτες έχω σφαλιστές
καιρό τώρα, αγάπη μου.
Φόρεσες αστέρια στα μαλλιά σου
εγώ έναν βαρύ ίσκιο.
Η επικοινωνία έχασε θαρρώ
την επαγρύπνησή της.
Το μυστικό μάταια περιμένει
ένα σου χαμόγελο για ν' αποκαλυφθεί.
~
από τη συλλογή Ανάβαση, εκδ. Πνοή, 2019
πηγή

 

Ο Δημήτρης Αθανασέλος γεννήθηκε στη Λάρισα. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή ποιημάτων, αφηγημάτων και δοκιμίων. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά (Apodyoptes, Fractal, Βακχικόν, Στρόβιλος, Διάστιχο, Νόημα). Έχει συμμετάσχει στο ανθολόγιο της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Θεσσαλονίκης με τίτλο "Φωτοσκιάσεις", καθώς και στο λογοτεχνικό δελτίο της. Το ποίημα "Σθένος" συμπεριλήφθηκε στη δίγλωσση ποιητική ανθολογία του ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ "Ξύπνησα σε μια χώρα/I woke up in a country".  Τίτλοι βιβλίων: Ανάβαση (Πνοή, 2019).