Κωνσταντίνος Κωστέας, «Υπόμνηση»

Να θυμόμαστε κάπου-κάπου τη θνητότητά μας,
να βλέπουμε την κλεψύδρα ν΄ αδειάζει.
Ο χρόνος κυλά δίχως σταματημό.
Ν΄ ακούμε το κελάρυσμα του ποταμού
τον κρότο των καλαμιών που σπάζουν,
τις φριχτές στιγμές που σπαράξαμε.
στις φευγαλέες νίκες ν΄ ανακαλούμε.
Να μην πιστεύουμε στη θεραπεία,
μόνο στην πρόσκαιρη ανακούφιση.
Προπάντων να μην επαναπαυόμαστε.
Παρότι βολευτήκαμε σε θρόνους Ολύμπιους,
ας ετοιμαζόμαστε για την κατολίσθηση
που θα μας ενώσει με τον βυθό.
Είναι αδερφές μας οι σταγόνες,
όσο κι αν κωφεύουμε, μας καλούν γλυκά.
Μην τις σπαταλάτε, στερνοί μου σύντροφοι,
ας κρατήσουμε το ποτήρι σφιχτά,
διάπλατα, ας ανοίξουν τα χείλη,
θα έρθει καιρός να το κατεβάσουμε μονορούφι.
Ας βγάλουμε απ’ το θηκάρι τη δίκοπη λάμα.
Ώρα να την ακονίσουμε προσεκτικά.
Η ζήση μας πρώτο και ύστατο αγκωνάρι.

~
πηγή το ιστολόγιο του ποιητή

Τίτλοι του συγγραφέα

Ο Κωνσταντίνος Π. Κωστέας γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1990 και κατοικεί μόνιμα στην Καλαμάτα. Είναι φιλόλογος, αριστούχος, απόφοιτος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με έδρα την Καλαμάτα. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα εκτείνονται στη μελέτη της Αρχαίας και Νέας ελληνικής γλώσσας, την Ιστορία, τη φιλοσοφία και τη γλωσσολογία. Αναλαμβάνει τη διδασκαλία μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου. Ασχολείται με την ποίηση. 

 

Οι ιστοσελίδες  του ποιητή: kyklodiwktos.blogspot.com και diaprisioskirikas.blogspot.com