Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Τάσος Πορφύρης, «Εσύ που θα ’ρθεις ύστερα από χρόνια..»

Εσύ που θα ’ρθεις ύστερα από χρόνια
Αψηλή και ξανθιά.
Σε ποιο χειροσφίξιμο κρύβεσαι
Σε ποιαν εξομολόγηση σπαρταράς.
Ποια σεντούκια με θησαυρούς ανοίγεις
Σκάβοντας μέσα μου σπηλιές
Φέρνοντας μεγάλα κούτσουρα απ’ το δάσος
Ανάβοντας το τζάκι
Αφήνοντας με να με πάρει ο ύπνος στην αγκαλιά σου.
Θα ζουν τάχα οι στίχοι μου να σε κάνουν να κλαις
Να σφίγγεις τη γροθιά σου με οργή στο κενό τού αιώνα
Ή θα περπατάς σ’ έρημες στοές και σε συνθετικό
Γρασίδι ανύποπτη για τούς θησαυρούς τής γης και τα
Περασμένα περιβόλια.
~
από τη Συλλογή Η πέμπτη έξοδος, 1980
Ευχαριστώ την Αγγελική Κ. που μου έστειλε το ποίημα
Ο Τάσος Πορφύρης διαβάζει ποιήματά του

Τάσος Πορφύρης: «Γεννήθηκα στον Άγιο Κοσμά Πωγωνίου το 1931 από γονείς αγρότες. Το 1938 μετανάστευσα με την οικογένειά μου στην Αθήνα όπου ο πατέρας μου είχε ανοίξει μαζί με τον πρώτο του ξάδελφο μαγαζί -ζαχαροπλαστείο- στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου 24. Τον Δεκέμβριο του 1941 πίσω στο χωριό από τον εφιάλτη της πείνας. Παραμονή μέχρι τον Δεκέμβρη του 1945 –τέσσερα χρόνια, τα χρόνια της εφηβείας, των πληγών, του έρωτα, της κατοχής, του αντάρτικου-. Τον Δεκέμβριο του 1945 πίσω στη «Βαβυλώνα». Μέση Β’ Εμπορική Σχολή στην οδό Λευκωσίας 60 στα Πατήσια, αποφοίτηση το 1949, έχω φίλους από το 1946 από τη Σχολή. Εξήντα χρόνια και ‘βάλε’ μια ζωή. Το 1955 δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Τέχνης» το ποίημά μου: «Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα». Συνεργάστηκα με τα περιοδικά: Μαρτυρίες, Σημειώσεις, Φηγός, Ηπειρωτικό Ημερολόγιο, Ζωσιμάδες, Οροπέδιο, Πλανόδιον και Μανδραγόρας»

Τίτλοι βιβλίων: Νεμέρτσκα (Γεμεντζόπουλος, 1961). Tο εγκαταλειμμένο σπίτι (Θεσμός, 1968). Flash back (Λύσεις, 1971). Τοπίο (Λύσεις, 1973). Η πέμπτη έξοδος (Σημειώσεις, 1980). Τα λαβωμένα (Έρασμος, 1996). Πολυφωνικόν, ανθολογία Ηπειρώτικης ποίησης, (Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, 2002). Σώμα κινδύνου (Ύψιλον,  2004). Η δοντάγρια, διηγήματα (Σοκόλης, 2006). Έρημα (Ύψιλον, 2008). Χρονοσυλέκτης (Ύψιλον, 2011). Νεμέρτσκα, ποιήματα 1961 - 2011 (Εκδόσεις των φίλων, 2011). Τα σπίτια, πεζογραφήματα. (Πανοπτικόν, 2013). Οι μέσα μας πληγές (Ύψιλον / βιβλία 2015). Ισόβια Θλίψη Ύψιλον / βιβλία 2019. Ρωσσοχώρι, Δροσιά και λίγο από Σταμάτα (Ρώμη, 2020) 

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης