Αλέξης Αντωνόπουλος, «Ηλίθια Κοκκινοσκουφίτσα»

Ακόμα και τώρα που σε κοιτάζω με τόση αγάπη
δεν γίνεται να μη βλέπεις τον θυμό που τα μάτια μου γερνά.
 
Ακόμα και τώρα που ακούω την κάθε σου λέξη
δεν γίνεται να μη βλέπεις το ξεραμένο αίμα στ' αυτιά μου.
 
Ακόμα και τώρα που σε αφήνω να με αγγίξεις
δεν γίνεται να μη βλέπεις τα χέρια μου πώς τρέμουν.
 
Ακόμα και τώρα που με φιλάς στα χείλη
δεν γίνεται να μη νιώθεις τα δόντια μου.
 
Μείνε μακριά, Κοκκινοσκουφίτσα.
Έχουμε κι οι δύο μάτια
και αυτιά, και χέρια, και χείλη, μα
 
εσύ
θέλεις να με γευτείς
κι ύστερα να πάμε βόλτα στο δάσος, και
 
εγώ
εγώ
εγώ
εγώ θέλω να σε φάω ζωντανή.
πηγή το ιστολόγιο του ποιητή

Ο Αλέξης Αντωνόπουλος γεννήθηκε το 1989 στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, Υποκριτική στο Ινστιτούτο Θεάτρου και Κινηματογράφου Lee Strasberg στη Νέα Υόρκη, και Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Είναι μέλος της ποιητικής ομάδας Gathered Avant-garde Poets, και έχει δημοσιεύσει αποσπάσματα από το "Σκοτάδι" αλλά και ξεχωριστά ποιήματα σε ηλεκτρονικά περιοδικά ποίησης. Βιβλία/projects: Σκοτάδι (Ars Poetica, 2013), Καπνίζοντες και Μη Καπνίζοντες (συμμετοχή σε ανθολογία, Vakxikon, 2014), Εδώ (εκτός εμπορίου, ιδιωτική έκδοση σε συνεργασία με Πασιφάη/mystory.gr, 2015), Waiting (urban project, 2016-2019), Γεια, Σʼ Αγαπώ, Αντίο (συμμετοχή σε ανθολογία, εκτός εμπορίου, Ο Κύκλος Των, 2018), Master’s in Creative Writing Anthology 2018 (συμμετοχή σε ανθολογία, University of Cambridge Institute of Continuing Education, 2018), A Rose Once Told Me... (ταινία μικρού μήκους της Ελένη Σπαθή, βασισμένη στο ποίημα Dining Alone του Αλέξη Αντωνόπουλου, 2020), Αγκαλιές (urban project, 2021-).

Η ιστοσελίδα του ποιητή alexantonopoulos.com