Μολιέρος (Molière)

«Ο κατά φαντασίαν ασθενής» (1673)

Μολιέρος (Molière)

«Ο Ταρτούφος» (1664)

Μολιέρος (Molière)

«Ο αρχοντοχωριάτης» (1670)

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

«Όνειρο Θερινής Νυκτός»

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

«Ματωμένος Γάμος»

Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ

«Ο μικρός πρίγκηπας»

Αντόν Τσέχωφ

«Ένας αριθμός»

Ντάριο Φο

«Ο τυχαίος θάνατος ενός Αναρχικού»

Ευγένιος Ιονέσκο

«Ρινόκερος»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»

723 Ποιητές - 8.176 Ποιήματα

Επιλογή της εβδομάδας..

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Ι Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές  Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχο...

Ιφιγένεια Σιαφάκα, «Το χέρι»

Ημερολόγια μνήμης ξεκούρδιστα
στριφογυρνούν σε γάζες γύρω απ’ το γυμνό σώμα
σ’ ένα παλιό ντιβάνι με βερεσέ στο σκέπασμα
απ’ το καφεκοπτείο «Η Νίκη»
που κρύβει το αγαλμάτινο δεξί φτερό
ανάμεσα σε μπρίκια κι ένα νυφικό κιτρινισμένο από την κάπνα

Πτυχές ολάνθιστες στο μάρμαρο και στα υφάσματα
οι εντεταλμένες εντυπώσεις αφήνουν στάσιμο το νεύμα τους
στον χρόνο
ενώ η βρύση βελάζει γάλα και σκουριά στη στέρφα μοίρα
από βατράχια, στέμμα, ρήγματα κι ακρίδες που χαράζει ο πελτές

Όταν το βράδυ έγινε ο σεισμός, το χέρι εγκατέλειψε το σώμα
δίχως συγκίνηση και αίμα, τραβώντας για τη «Νίκη»
Την άλλη μέρα το νέο κάθισε τυφλό στην ενατένιση της πόλης
σε μια πλατφόρμα με ομίχλη απ’ τις ανάσες που γαζώνανε
πληγές στις εκπνοές και στρίφωμα από θαύματα στη γλώσσα
Αλλά δεν αποδέχτηκαν την τύφλωση ποτέ

Μιλούν μόνον για κάποια, προσοδοφόρα σήμερα,
τουριστική υπόμνηση – τη μυθική εκτροπή ενός χαρταετού
σ’ ένα κομμένο χέρι με μαρμάρινο φτερό

Το δίχως άλλο ήταν η ανάγκη που έγινε τοπίο
για ν’ αποκτήσουν υπόσταση οι ρωγμές
 
Η Ιφιγένεια Σιαφάκα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Αποφοίτησε από το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και έκτοτε έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός, κειμενογράφος, μεταφράστρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής και έχει ασχοληθεί με το θέατρο, το χορό και τη γραφιστική. Άρθρα, κριτικές και αποσπάσματα δημιουργικής γραφής (ποίηση, στίχος, διήγημα, μυθιστόρημα) έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και συνεχίζουν να δημοσιεύονται έως σήμερα. Εργογραφία: Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν Ποίηση σε πέντε πράξεις και αυλαία (2019). Λευκό από χθες (2017). Μετάlipsi (2015). Το πλεκτό και άλλες πλεκτάνες / αφηγΓΗματα ανάΔρομων πΛέξεων (2013). Το τραγούδι του λύγκα Μυθιστόρημα (2011) κ.α.

Αντώνης Σαμαράκης (1919-2003)

«Το άγγελμα της ημέρας»

Μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» κι αν χαμηλά έχεις πέσει. κι αν λύπη τώρα σε τρυγά κι έχεις βαθιά πονέσει.

Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει. μην πεις ποτέ σου: «Είναι αργά!» -τ' ακούς;- ό,τι  κι αν γίνει

Ο Μικρός Πρίγκιπας: «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια»

𝓜πάμπης 𝓚υριακίδης